ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο EMVP News, ο Νίκος Θεοδωράκης, γιος του Μίκη Θεοδωράκη, μιλά ανοιχτά για τη ζωή του, σε μια συνέντευξη που συγκλονίζει.

Για πρώτη φορά, αποκαλύπτει το όνομα του ανθρώπου που – όπως ο ίδιος λέει – εμπόδισε να βγει στο φως η αλήθεια για την ταυτότητά του, αναφέροντας χαρακτηριστικά τον «κυρ Παντελή», αδελφό της μητέρας του, ως βασικό υπεύθυνο για τα χρόνια σιωπής και πίεσης.

Ένας άνθρωπος βαθιά ταλαιπωρημένος από τις αδικίες που βίωσε, που έμαθε στα 35 του χρόνια ποιος πραγματικά είναι, και που κουβαλά μια διαδρομή γεμάτη πόνο, σύγκρουση και διεκδίκηση της αλήθειας.

Μέσα από τα λόγια του, αποτυπώνεται μια ζωή που δοκιμάστηκε σκληρά, αλλά και μια προσωπικότητα που στάθηκε όρθια, βγήκε πιο δυνατή και συνεχίζει να παλεύει για αυτό που θεωρεί αυτονόητο: την αλήθεια.

Στο EMVP News, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε τον σεβασμό και τον θαυμασμό μας για τη δύναμη ψυχής που δείχνει, επιλέγοντας να μιλήσει ανοιχτά και χωρίς φόβο. Δεν θα πούμε περισσότερα. Αφήνουμε τη συνέντευξη να μιλήσει από μόνη της.

Πότε και πώς μάθατε ότι είστε γιος του Μίκη Θεοδωράκη;

Ήμουν σε μια πολύ δημιουργική ηλικία όπου ανέτρεψε τα όσα νόμιζα και γνώριζα για μένα μέχρι εκείνη την στιγμή. Όλα έγιναν σε ένα απεγνωσμένο ξέσπασμα της μητέρας μου. Ήθελε να απελευθερωθεί λέγοντας την αλήθεια… Χρειάζεται πάρα πολύ χρόνο ο νους ώστε να φιλτράρει και να κατανοήσει μια τόσο σημαντική πληροφορία για το είναι σου. Ήμουν 35 χρονών.

Ποια ήταν η πρώτη σας αντίδραση όταν αποκαλύφθηκε η αλήθεια;

Ζήτησα από τη μητέρα μου να μην αποκάλυψει ότι μου είπε την αλήθεια, για να πάρω τον χρόνο μου ώστε να δω πώς θα το διαχειριστώ. Όμως, της ήταν αδύνατον να κρατηθεί ύστερα από τόσα χρόνια καταπίεσης από τους δικούς της που την κρατούσαν φιμωμένη.

Γιατί πιστεύετε ότι σας έκρυψαν την ταυτότητά σας για τόσα χρόνια;

Πέρασαν κάποια χρόνια για να αντιληφθώ πλήρως τους λόγους που το έκαναν. Όμως η όποια δικαιολογία δεν μπορούσε να σταθεί. Το συμπέρασμα που έχω βγάλει σήμερα είναι ότι περισσότερο αφορούσε λόγους ιδιοτέλειας και προστασίας της δικιάς τους ιδιοσυγκρασίας και υπόστασης. Όχι την δική μου προστασία ή και της μητέρας μου, θεωρώντας πως είχε συμβεί κάτι κακό στη ζωή μου ή στη ζωή της. Πράγματα ανυπόστατα, που αποδεικνύουν το πώς τα ταμπού μπαίνουν εμπόδιο στην αλήθεια που ελευθερώνει και κυρίως λυτρώνει.

Είμαι πεπεισμένος πως εάν λεγόταν η αλήθεια την σωστή στιγμή με την βοήθεια ειδικών θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε το ζήτημα ορθολογικά. Η ζωή μας θα ήταν πολύ καλύτερη σε σχέση με τα γεγονότα που την σκίαζαν.

Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια χωρίς να γνωρίζετε την καταγωγή σας;

Είναι πραγματικά μέγα λάθος να σε μεγαλώνουν σαν να είσαι κάποιος άλλος. Η κλίση μου ήταν προς τον πατέρα μου, γεμάτη μουσική κι όμως με οδηγούσαν στην αντίθετη κατεύθυνση. Για παράδειγμα, από πολύ μικρή ηλικία, πριν ακόμα πάω σχολείο φαινόταν η κλίση μου προς την μουσική. Ήξερα όλα τα μεγάλα τραγούδια της εποχής απ’ έξω, όλη μέρα άκουγα μουσική ή έπαιζα μια παιδική κιθάρα. Μια κιθάρα από αυτές που κρέμονται στα πρακτορεία των λεωφορείων, που πάντα μου αγόραζαν για το ταξίδι προς την Κέρκυρα. Εκεί πέρασα μεγάλο διάστημα με τους παππούδες, που δεν είχαν καμία μόρφωση πέρα της αγροτικής τους ενασχόλησης. Αυτό που έμαθα κοντά τους ήταν η αγάπη για τα ζώα και την φύση, κάτι βέβαια πολύ σημαντικό. Όμως ήμουν ένα παιδί όπου ποθούσε να μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον μόρφωσης και κυρίως μουσικής…

Πόσο επηρέασε τη ζωή σας το γεγονός ότι μεγαλώσατε σε ίδρυμα;

Αντιλήφθηκα πολύ μεγάλος ότι, τελικά, οι μαθησιακές μου δυσκολίες και ο λόγος που δεν κατανοούσα εύκολα κάποια πράγματα όταν έπρεπε, οφειλόταν σε αυτή την περίοδο του ιδρύματος. Εάν το γνώριζα στην εφηβεία θα το αντιμετώπιζα με την στήριξη ενός ειδικού παιδαγωγού. Δεν είναι τυχαίο αυτό που λέμε μεταφορικά, ότι η άγνοια σκοτώνει.

Πως άλλαξε η ζωή σας μετά την αποκάλυψη της αλήθειας;

Δεν είχα την πολυτέλεια να διαχειριστώ μια τόσο σημαντική πληροφορία. Οι εξελίξεις και τα γεγονότα έτρεξαν τόσο γρήγορα χωρίς κανένα έλεγχο. Κυρίως είχαν να κάνουν με το ότι βγήκε στην επιφάνεια μια οικογενειακή διαμάχη που υπήρχε για χρόνια, για το εάν έπρεπε να μάθω την αλήθεια ή όχι… Πέρασαν δέκα πολύ δύσκολα χρόνια, χαμένα χρόνια, που με κατέστρεψαν. Σε αυτά τα δέκα χρόνια, γιγαντώθηκαν όλες οι μεταξύ τους αντίθεσης. Επίσης, επιδεινώθηκαν τα προβλήματα υγείας που υπήρχαν, μέχρι που και οι δύο – η μητέρα μου και ο Κουρής –  έφυγαν από τη ζωή σε πολύ μικρή ηλικία.

Εδώ θα επαναλάβω το ρητό πως η άγνοια σκοτώνει, διότι εάν ήξεραν πώς να διαχειριστούν ένα τέτοιο ζήτημα με την βοήθεια ειδικών, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Όμως δεν τους βοήθησε καθόλου και το περιβάλλον, δηλαδή οι δικοί τους άνθρωποι.

Μάλιστα θα πω για πρώτη φορά πως το βάρος της ευθύνης και τα πρωτεία τα έχει ένας αδελφός της μητέρα μου, ένας “κυρ Παντελής” κυριολεκτικά, όπου για να μην θιχτεί η δική του υπόληψη, κρατούσε την μητέρα μου φιμωμένη τριάντα πέντε χρόνια. Ασκούσε πάνω της μεγάλη επιρροή. Θεωρώ πως επειδή την εποχή που γεννήθηκα ήταν δέκα χρονών, εισέπραξε από την γιαγιά μου όλη της την ντροπή που βίωνε ως μια γυναίκας της εποχής. Ο ίδιος δεν ξέρω ακόμα και σήμερα εάν το έχει κατανοήσει ώστε να το ξεπεράσει. Όμως, για μένα είναι ο κύριος υπεύθυνος για όσα τραγικά συνέβησαν στη ζωή μου. Με θυμώνει μέχρι σήμερα το ότι όσοι ζουν και γνώριζαν, αυτοί που ήταν κοντά μου και μεγάλωσα μαζί τους, δεν έχουν ζητήσει ακόμα συγνώμη για το ψέμα που έθρεψαν.

Ποια ήταν η σχέση σας με τον Μίκη Θεοδωράκη μετά τη γνωριμία σας;

Για εμένα ο Μίκης ήταν από την αρχή ο πατέρας μου, έτσι το είδα και έτσι τον αντιμετώπισα. Ήταν πολύ οικία η μεταξύ μας επαφή. Πιστεύω και πως ο ίδιος δεν μπορούσε να αντισταθεί σε αυτήν την έλξη. Μιλούσαμε ώρες, περνούσαμε πολύ ευχάριστα, έμαθα πάρα πολλά κοντά του και πάντα όταν έφευγα από το σπίτι θα τον φιλούσα, λέγοντας του να προσέχει. Δυστυχώς τον συνάντησα σε μια πολύ ευαίσθητη ηλικία. Πραγματικά θα ήθελα να τον γνωρίσω πολύ, πολύ πιο πριν, να έχω την ευκαιρία να αναμετρηθούμε απέναντι στα χρόνια που χάσαμε και στην αλήθεια. Μόνο σε αυτό, γιατί σε όλα τα άλλα δεν μπορούσες να τα βγάλεις πέρα μαζί του. Ήταν μια πραγματική ιδιοφυΐα, στη μουσική, ίσως και ο Έλληνας με την μεγαλύτερη μόρφωση που υπήρξε ποτέ. Και αυτό το καταθέτω από μαρτυρίες συνεργατών του, που έχουν φάει τα πεντάγραμμα με το κουτάλι.

Τι σημαίνει για εσάς το όνομα «Θεοδωράκης»;

Το «Θεοδωράκης» για εμένα δεν έχει καμία σχέση με τα όσα φαντάζεται ο κόσμος. Καταρχάς σου έρχεται στο νου ο Μίκης, ύστερα ο Ζορμπάς. Για τους ξένους, τους Έλληνες της διασποράς, ο Μίκης είναι η Ελλάδα, για άλλους η αντίσταση, ο αγώνας, η ελευθερία, η δημοκρατία. Το όνομά μας συμβολίζει πραγματικά όλα αυτά τα μεγάλα, όμως για μένα σημαίνει μόνο ένα πράγμα. Την αλήθεια!!! Είμαι ένας γνήσιος Θεοδωράκης! Με ενοχλεί πάρα πολύ το γεγονός ότι ο πατέρας μου διατάραξε το γενεαλογικό μας δέντρο. Πιστεύω πως η πολιτεία έχει το χρέος να το διορθώσει απέναντι στην ιστορία μας!!!

Νιώσατε ποτέ θυμό ή αδικία για όσα ζήσατε;

Στην Ελλάδα είναι κατάρα να έρχεσαι στον κόσμο κάτω από αυτές τις συνθήκες. Το κοσμικό περιβάλλον είναι εντελώς απέναντι και κυρίως η πολιτεία με νόμους, ακόμη φεουδαρχικούς.

Ετσι ο θυμός και η αδικία είναι αναπόφευκτα στη ζωή μου. Πώς να αντιμετωπίσεις ένα ολόκληρο σύστημα που αποτελείται από κόμματα και θεσμούς που δεν βλέπουν ούτε μπροστά από την μύτη τους;

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή σε όλη αυτή τη διαδρομή;

Σίγουρα δεν υπάρχει μόνο μία, αλλά κυρίως όταν χάνεις τους δικούς σου ανθρώπους. Είναι πολύ δύσκολο. Έκλαψα και τον πατέρα μου και την μητέρα μου, αλλά και τον Κουρή όταν έφυγε. Όλους τους αγάπησα πολύ, ήταν όλοι τους σημαντικά κομμάτια μου…!!!

Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στο παρελθόν, τι θα ήταν αυτό;

Πιστέψτε με, θα προτιμούσα να μην έχω γεννηθεί, γιατί η ταλαιπωρία συνεχίζεται…

Τι ζητούσατε πραγματικά μέσα από τις διεκδικήσεις σας;

Δεν διεκδίκησα ποτέ τίποτα παραπάνω από την αλήθεια μου!!!

Πώς αντιμετωπίσατε τις δικαστικές και οικογενειακές συγκρούσεις;

Όλα αυτά ήταν μια φάρσα από μεριάς της Μαργαρίτας, όπου φυσικά και γνωριζόμασταν από πριν. Δηλαδή, πριν κάνει το μεγάλο ατόπημα να μας βγάλει στα κανάλια…

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που πήρατε από αυτή την εμπειρία;

Κανένας δεν είναι πιο ισχυρός από την αλήθεια.

Τι θα λέγατε σήμερα στον πατέρα σας, αν μπορούσατε να του μιλήσετε;

Πιστεύω πως από εκεί που είναι διαπιστώνει ότι είμαι ο μοναδικός που σεβάστηκα τις επιθυμίες τους όπως τις διατύπωσε στη διαθήκη του… Επίσης, Θα του ζητούσα να προσέχει τη μητέρα μου!

Πώς θέλετε να σας θυμάται ο κόσμος;

Όπως με αποκάλεσε ο Μίκης: «Ένας ιεραπόστολος της μουσικής του». Έτσι με βάφτισε όταν δημιούργησα το ραδιόφωνο που απελευθέρωσε, επιτέλους, τη μουσική του.

Ποιο μήνυμα θέλετε να δώσετε στους ανθρώπους που περνούν παρόμοιες καταστάσεις;

Εύχομαι να μην υπάρχουν στο μέλλον άνθρωποι που να μεγαλώνουν μέσα σε ψέματα. 
Θα ήθελα να τους πω να διεκδικούν την αλήθεια τους και να συγχωρούν!

Πιστεύετε ότι η αλήθεια τελικά λυτρώνει;

Η αλήθεια μας βγάζει από περιπέτειες. Κάνει τον κόσμο μας πιο ορθολογικό, ως προς το να δημιουργούμε πιο ασφαλές μέλλον. Η προπαγάνδα που βασίζεται στο ψέμα έχει φτάσει την ανθρωπότητα στο σημείο που βρίσκεται σήμερα. Ζούμε μέσα σε παραλογισμό, με τον κίνδυνο να τιναχτεί ο πλανήτης στον αέρα.

Πώς βλέπετε σήμερα τη ζωή σας μετά από όλα όσα περάσατε;

Θα έλεγα πως ύστερα από μεγάλο κόπο, πόνο και προσπάθεια έχω καταφέρει να πραγματοποιήσω όλα μου τα όνειρα. Έχω δύο υπέροχα παιδιά που έχουν πάρει το δρόμο τους και ζουν ευτυχισμένα. Και βέβαια έχω δίπλα μου ένα αξιολάτρευτο πλάσμα, που με έχει βοηθήσει πάρα πολύ ουσιαστικά. Με κάθε τρόπο προσπαθαθεί να απαλύνει όσα έχω περάσει. Η Γωγώ είναι ένα μοναδικό πλάσμα με βαθιά γνώση για όσα κάνει και δημιουργεί. Σας προτείνω τα βιβλία της γιατί   είναι μαθήματα ζωής. Και βέβαια όσα ανεβάζει στο θέατρο μονή της, αλλά και με την ομάδα της το “Εργοτέχνιον”, που είναι το δικό της παιδί. Και φυσικά όσα με τόση αγάπη κάνει για τα ΑΜΕΑ.

Για τη δική μου ιστορία δημιούργησε το βιβλίο (Α)ΓΝΩΣΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ. Το βιβλίο μεταφέρθηκε θεατρικα σε ένα υπέροχο έργο. Η ίδια  υποδύεται την Αλεξάνδρα,  την μητέρα μου, συστήνοντας την στο κόσμο. Είναι ένα έργο, ας πούμε “τακτοποίησης”, αλλά κυρίως κάθαρσης της αλήθειας, που τόσο πολύ την βασάνισαν γράφοντας διάφορα.

Ποια είναι τα όνειρά σας για το μέλλον;

Ποτέ δεν με σκεφτόμουν αποκομμένα από τον κόσμο. Ονειρεύομαι και κυρίως εύχομαι έναν κόσμο χωρίς πολέμους. Έναν κόσμο δημιουργικό, με βαθιά αίσθηση της ευθύνης για το μέλλον των παιδιών μας!

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον Νίκο Θεοδωράκη για την εμπιστοσύνη και την ειλικρίνεια με την οποία μοιράστηκε την ιστορία του. Χαιρόμαστε πραγματικά που βλέπουμε ότι, μετά από όλα όσα πέρασε, η ζωή του έχει αρχίσει να παίρνει την πορεία που ο ίδιος επιθυμούσε. Ήταν τιμή για το EMVP News να φιλοξενήσει αυτή τη συνέντευξη. Αναμένουμε να τα ξαναπούμε σύντομα.

Συνέντευξη: Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου Παπαγεωργοπούλου

Επιμέλεια: Βάγια Ραφαηλία Παράσχου