

Με εξαιρετικό ενθουσιασμό φιλοξενούμε σήμερα στο EMVP News τον Θέμη Φίλη. Γεννημένος στο Κιάτο Κορινθίας, όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια, βρέθηκε το 1969 στην Αθήνα για να σπουδάσει και έκτοτε έγινε μόνιμος κάτοικος της πρωτεύουσας. Είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών και της Βακαλό, με πολυετή πορεία στην τέχνη, τη συγγραφή και το θέατρο.
Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε, μιλάει με ειλικρίνεια για την έμπνευση που αντλεί από τις στιγμές της ζωής του, για την αγάπη του προς τις τέχνες και για την τέχνη γενικότερα σε όλες τις μορφές της. Ανακαλύπτουμε μέσα από τα λόγια του έναν άνθρωπο με βάθος, που δεν περιορίζεται απλώς στη δημιουργία, αλλά ενδιαφέρεται να μεταδώσει συναισθήματα, σκέψεις και πολύτιμες γνώσεις στους ανθρώπους γύρω του. Τον ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο που μας διέθεσε και για την ανοιχτή, ειλικρινή συζήτηση που μοιράστηκε μαζί μας, χαρίζοντάς μας μια μοναδική ματιά στον καλλιτεχνικό του κόσμο.
Πείτε μας λίγα λόγια για το ποιος είστε ως άνθρωπος;
Θα ήθελα να τολμήσω να πω ότι σαν χαρακτήρας είμαι τολμηρός στις αλλαγές, τις οποίες αντιμετωπίζω με εφευρετικότητα και πάντα με χιούμορ, αλλά παράλληλα αγαπώ τη σταθερότητα και την ασφάλεια που μου δίνει το σπίτι μου και οι δικοί μου άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων και των φίλων μου. Θεωρώ ότι είμαι δοτικός ως άνθρωπος στους ανθρώπους που αγαπώ και εμπιστεύομαι και επιθυμώ να προσφέρω ασφάλεια και σιγουριά, την οποία βέβαια την έχω και εγώ ο ίδιος ανάγκη για να νιώθω ότι πατάω στα πόδια μου.
Κύριο χαρακτηριστικό του χαρακτήρα μου, το οποίο «μπερδεύει» ακόμη και τους πιο κοντινούς μου ανθρώπους είναι η τάση μου για αυτοσαρκασμό και κριτική των πραγμάτων μέσω έντονης χιουμοριστικής διάθεσης.
Πώς ξεκίνησε το ταξίδι σας στον χώρο της τέχνης; Ήταν πρώτα η εικόνα, ο λόγος ή το θέατρο που σας κέρδισε;
Από πολύ μικρός έδειξα την αγάπη μου στη ζωγραφική και στην σκιτσογραφία. Σκίτσα μου έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1986 κυκλοφόρησα το πρώτο μου βιβλίο με σκίτσα με τίτλο «Στρατιωτική άνευ Διδασκάλου». Αυτό το βιβλίο μου έδωσε το ερέθισμα να ασχοληθώ μετά από μερικά χρόνια με νέα συγγραφή. Έτσι έγραψα το δεύτερο βιβλίο μου, με τίτλο «Διακοπές στον Πλανήτη Ελλάδα».
Η συγγραφή με κέρδισε ως τρόπο έκφρασης και είχε ως αποτέλεσμα να γράψω το τρίτο βιβλίο μου με τίτλο «Η πόλη της Αμαρτίας». Η συγγραφή του εν λόγω βιβλίου πραγματοποιήθηκε με τη σημαντική συνδρομή της ηθοποιού και σκηνοθέτη Όλγας Πρωτονοταρίου. Σκέψη και επιθυμία και των δυο μας ήταν να γίνει θεατρικό έργο. Από τις αρχές του φετινού καλοκαιριού, έχουμε βάλει στόχο την υλοποίηση της επιθυμίας μας, με την εύρεση συντελεστών και σχετικές πρόβες, με σκοπό να το ανεβάσουμε στο θέατρο μέσα στον τρέχοντα χειμώνα.
Αν μου επιτρέπεται, θα ήθελα με λίγα λόγια να αναφερθώ στο εν λόγω έργο. Η σκηνοθεσία είναι της ηθοποιού Όλγας Πρωτονοταρίου. Οι Ηθοποιοί που θα εμφανιστούν: Όλγα Πρωτονοταρίου, Νίκος Χαλατζίδης, Ντίνα Βούρτση, Ιουλία Φάλια και Τάνια Μήλιου. Η παράσταση θα συνοδεύεται από τον ήχο πιάνου, στο οποίο θα παίζονται ζωντανά μουσική και τραγούδια.
Πραγματικά είμαστε πολύ χαρούμενοι για την παραπάνω εξέλιξη των πραγμάτων και έχουμε αφοσιωθεί στην προετοιμασία και το «ανέβασμα» του εν λόγω έργου, για το οποίο βεβαία με χαρά θα λάβετε σχετική πρόσκλησή μας.
Πώς συνδέονται για εσάς οι τρεις αυτές εκφάνσεις της δημιουργίας – εικαστικά, συγγραφή και θέατρο;
Θεωρώ ότι για μένα το παραπάνω τρίπτυχο έκφρασης της τέχνης αποτελεί ένα πάντρεμα και μία ολοκλήρωση της σκέψης μου.

Από πού αντλείτε τις ιδέες σας; Είναι η καθημερινότητα, τα βιώματα, οι άνθρωποι ή κάτι πιο εσωτερικό;
Πρόκειται για εσωτερική έκφραση, δημιουργία και έμπνευση. Βέβαια, προκύπτουν ερεθίσματα από την καθημερινότητα και τη φύση, αλλά κυρίως πρόκειται για συγκεκριμένο timing το οποίο δικαιολογεί την διαφορετική ιδέα- προσέγγιση κάθε βιβλίου.
Συγκεκριμένα, όσον αφορά το πρώτο μου βιβλίο «Στρατιωτική άνευ Διδασκάλου», η έμπνευση ήρθε, όταν έκανα τη στρατιωτική μου θητεία. Έκανα την εμπειρία μου – από όσα έζησα ως φαντάρος – βιβλίο κόμικς.
Αναφορικά με το δεύτερο βιβλίο μου «Διακοπές στον Πλανήτη Ελλάδα», με απασχολούσε ιδιαίτερα το οικολογικό πρόβλημα του πλανήτη μας και ήθελα να αφυπνίσω τη σκέψη των παιδιών- εφήβων και όχι μόνο, με τρόπο πάλι χιουμοριστικό και διασκεδαστικό.
Το θεατρικό μας έργο «Η πόλη της αμαρτίας», αναφέρεται σε ιστορίες γυναικών ιερόδουλων, οι οποίες έζησαν στην πόλη της αμαρτίας. Το έργο δημιουργήθηκε μεταξύ μυθοπλασίας, πραγματικότητας και μαύρου χιούμορ.
Υπάρχει κάποιο έργο σας που θεωρείτε καθρέφτη της ψυχής σας;
Το δεύτερο βιβλίο «Διακοπές στον πλανήτη Ελλάδα», το οποίο θεωρώ ότι πέραν της χιουμοριστικής μου διάθεσης, αγγίζει ένα πολύ λεπτό θέμα για τον άνθρωπο και το μέλλον της ζωής του.
Τι σας ελκύει στο θεατρικό σανίδι σε σχέση με τον καμβά ή το χαρτί;
Το χαρτί είναι γράμματα.
Ο καμβάς είναι σχέδια και χρώματα.
Το θέατρο είναι από όλα και επιπλέον κίνηση, ήχος, ομιλία, μουσική, χορός. Μέσα από το θέατρο, η δημιουργία μου ζωντανεύει και παίρνει οντότητα.

Έχετε βιώσει στιγμή που η θεατρική πράξη σας άλλαξε προσωπικά;
Αναφέρθηκα σε αυτό και παραπάνω. Η έκφρασή μου με το θέατρο παίρνει νέες διαστάσεις και ολοκληρώνει πλευρές του χαρακτήρα μου, καθώς εξωτερικεύονται τα συναισθήματά μου. Σαν χαρακτήρας, δε μου αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου, ούτε εκφράζω εύκολα τα συναισθήματα μου στους άλλους. Το χιούμορ μέσω της τέχνης είναι το εργαλείο της έκφρασής μου.
Όταν γράφετε, ακούτε πρώτα «φωνές» χαρακτήρων ή δημιουργείτε εικόνες που μετά γίνονται λέξεις;
Όταν γράφω, είμαι εγώ ο ίδιος ήρωας. Μεταφέρομαι στις σκέψεις του και στις πράξεις του. Συνεπώς, «βλέπω» τον ήρωα, τον «ακούω», κάνω διάλογο μαζί του και όλα αυτά μέσα σε ένα παιχνίδι της σκέψης μου.
Πόσο επηρεάζει η εικαστική σας ματιά τη συγγραφική σας γλώσσα;
Σε μεγάλο βαθμό, καθώς ένας πίνακας ζωγραφικής με ωραία χρώματα ή και ένα ασπρόμαυρο πορτρέτο, μπορεί να γίνουν ένα θεατρικό έργο ή ένα βιβλίο. Η γλώσσα των χρωμάτων και των εικόνων δίνει άλλη διάσταση στο χαρτί.

Τι σας δυσκολεύει περισσότερο ως άνθρωπο που εκτίθεται μέσα από την τέχνη;
Μέσω της τέχνης επιθυμώ να «περάσω» ορισμένα μηνύματα, ανάλογα το θέμα κάθε φορά. Η ανάγκη μου, αλλά και αυτό που με απασχολεί, είναι να καταφέρω να «αγγίξω» τον προβληματισμό του εκάστοτε κοινού με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στις απαιτήσεις της δημιουργίας και στις προσωπικές σας στιγμές;
Είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι. Όταν δημιουργώ βρίσκομαι στον «κόσμο της δημιουργίας». Ο κόσμος της προσωπικής μου ζωή είναι η βάση μου για να νιώθω την ύπαρξή μου.
Τι σας δίνει χαρά στην καθημερινότητα, μακριά από την τέχνη;
Η οικογένειά μου και οι φίλοι μου. Δίνω χρόνο στην προσωπική μου ζωή και στους ανθρώπους που αγαπάω. Εξάλλου η στήριξη αυτών και η παρουσία τους μου δίνει δύναμη και έμπνευση για να δημιουργώ.

Πώς νιώθετε όταν οι άνθρωποι στέκονται μπροστά σε ένα έργο σας ή διαβάζουν ένα κείμενό σας;
Νιώθω την αγωνία των συναισθημάτων τους.
Έχει υπάρξει αντίδραση που σας συγκίνησε ή σας άλλαξε τον τρόπο σκέψης;
Μία δασκάλα ενός σχολείου, η οποία έτυχε να διαβάσει το βιβλίο μου «Διακοπές στον πλανήτη Ελλάδα», έκανε το θέμα του βιβλίου θεατρική παράσταση με τα παιδιά της ΣΤ΄τάξης Δημοτικού, με σκοπό την αφύπνιση της οικολογικής συνείδησης. Αυτό πραγματικά ήταν μία αναγνώριση της προσπάθειάς μου.
Ποιο είναι το όνειρό σας για το μέλλον; Στον καμβά, στο χαρτί ή στη σκηνή;
Ένα πάντρεμα όλων των παραπάνω. Σε κάθε περίπτωση η σκηνή θα είναι πάντα ο τελικός μου προορισμός.

Αν έπρεπε να δώσετε ένα μήνυμα στους νέους καλλιτέχνες, ποιο θα ήταν;
Να κάνουν μία βουτιά στο «Γνώθι σαυτόν». Η τέχνη πρέπει, εκτός από το προσωπικό ταλέντο, να έχει σεβασμό και ταπεινότητα. Ο χώρος της τέχνης είναι δύσκολος και απαιτητικός. Οι άνθρωποι της πρέπει να διατηρήσουν την αυθεντικότητά τους και να παραμείνουν προσεκτικοί στις επιλογές τους.
Ακολουθούν φωτογραφίες από την προσωπική ζωή του Θέμη Φίλη, στιγμές με φίλους και γνωστούς, καθώς και δείγματα από το καλλιτεχνικό του έργο – μακέτες, design βιτρινών, αφίσες, βιβλία και πορτρέτα που φέρουν την υπογραφή του:





















Δείτε δείγματα από τα πορτρέτα που έχει φιλοτεχνήσει.






Ακολουθούν μερικά δείγματα από την καλλιτεχνική του δουλειά στις αφίσες και τα γραφικά.




Ακολουθούν δείγματα από τις μακέτες που δημιουργεί ο Θέμης Φίλης.



Παρακάτω θα βρείτε δείγματα από τις βιτρίνες που έχει σχεδιάσει.



Κλείνοντας, θέλουμε να ευχαριστήσουμε για ακόμη μία φορά τον Θέμη Φίλη για την όμορφη συζήτηση και την εμπιστοσύνη που μας έδειξε. Μπορεί να μην είχαμε την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε προσωπικά, όμως μέσα από τη συνέντευξή του μάθαμε πολλά και σχηματίσαμε την εικόνα ενός αξιόλογου ανθρώπου, με ακεραιότητα, πάθος και σεβασμό για την τέχνη και τη ζωή. Του αξίζουν οι μεγαλύτερες επιτυχίες και του ευχόμαστε ολόψυχα να συνεχίσει να δημιουργεί με την ίδια αγάπη και έμπνευση. Ανυπομονούμε σύντομα να παρακολουθήσουμε και την παράσταση που ετοιμάζει, η οποία υπόσχεται να αγγίξει το κοινό και να αφήσει το δικό της αποτύπωμα στον χώρο του θεάτρου.
Συνέντευξη: Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου Παπαγεωργοπούλου
Επιμέλεια: Βάγια Ραφαηλία Παράσχου


