Στο EMVP News πιστεύουμε πως οι άνθρωποι που μετατρέπουν τις δυσκολίες της ζωής σε δύναμη και προσφορά αξίζουν να ακούγονται. Ένας από αυτούς είναι ο Φάνης Δέλλιος, ψυχολόγος, ομαδικός ψυχοθεραπευτής, προσωποκεντρικός σύμβουλος και ιδρυτής της «Αρωγή 12+», μιας οργάνωσης που στηρίζει ανθρώπους που παλεύουν με τις εξαρτήσεις και τις συνέπειές τους.

Με βιωματική εμπειρία στον χώρο των εξαρτήσεων, καθώς ο ίδιος βρίσκεται σε ανάρρωση εδώ και 27 χρόνια, ο Φάνης Δέλλιος αφιέρωσε τη ζωή του στην ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και την υποστήριξη ανθρώπων που αναζητούν μια νέα αρχή. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά με ειλικρίνεια για τη δική του διαδρομή, το έργο της «Αρωγή 12+», την ψυχική υγεία, τις εξαρτήσεις, αλλά και τα μηνύματα που θέλει να στείλει στους νέους ανθρώπους.

Διαβάστε παρακάτω όσα εξομολογήθηκε ο Φάνης Δέλλιος στο EMVP News για τη δική του πορεία ζωής, τη μάχη με τις εξαρτήσεις, το έργο της «Αρωγή 12+» και τη σημασία της αγάπης προς τον εαυτό μας:

Κύριε Δέλλιο, θα θέλαμε αρχικά να συστηθείτε στο κοινό μας. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς, την καταγωγή σας και την επαγγελματική σας πορεία.

Βασικά, η πρώτη μου ιδιότητα είναι σούπερ ήρωας μιας εντεκάχρονης κόρης. Είμαι 52 ετών, γέννημα-θρέμμα Θεσσαλονικιός, ναρκομανής σε ανάρρωση τα τελευταία είκοσι επτά χρόνια και συνεχίζουμε… Είμαι, επίσης, ψυχολόγος-ομαδικός ψυχοθεραπευτής και προσωποκεντρικός σύμβουλος. Παράλληλα, έχω ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό στο kick boxing έχοντας γύρω στα εκατόν είκοσι παιχνίδια.

Ποιες ήταν οι σπουδές σας και τι σας οδήγησε να ακολουθήσετε τον δρόμο της Ψυχολογίας και της Ψυχοθεραπείας;

Όπως προανέφερα, είμαι προσωποκεντρικός σύμβουλος, ομαδικός ψυχοθεραπευτής και ψυχολόγος. Αυτό που με οδήγησε σε αυτήν την κατεύθυνση είναι η βιωματική μου εμπειρία στον χώρο των εξαρτήσεων.

Υπήρξε κάποιο γεγονός ή κάποια εμπειρία στη ζωή σας που σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με την ψυχική υγεία και την υποστήριξη ευάλωτων ανθρώπων;

Ναι. Ήμουν ενεργός πολυτοξικομανής για δέκα χρόνια και στηρίχτηκα στις ομάδες αυτοβοήθειας των δώδεκα βημάτων για να κερδίσω πίσω τη ζωή μου.  Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αφορμή ώστε να μεταδώσω αυτόν τον τρόπο των δώδεκα βημάτων.

Είστε ο ιδρυτής της φιλανθρωπικής οργάνωσης AROGI 12+. Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη δημιουργία της;

Η ιδέα δημιουργήθηκε αφού ξεκίνησα έναν συμβουλευτικό σταθμό, την «Αρωγή», με μια φίλη όταν γύρισε από την Αγγλία. Με εκείνα τα πρότυπα, από την επιτυχία που είχαμε από θεραπευμένους, γονείς, ευαισθητοποιημένους πολίτες και επαγγελματίες ψυχικής υγείας, ιδρύσαμε το μη κερδοσκοπικό σωματείο «Αρωγή 12+» για να ενημερώνουμε το ελληνικό κοινό για τον διαχωρισμό της διαταραχής του εθισμού από την εξάρτηση.

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να δημιουργήσετε μια οργάνωση αφιερωμένη στην υποστήριξη ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξάρτησης από τον τζόγο και τις ουσίες;

Πρωταρχικός σκοπός του συλλόγου «Αρωγή 12+» ήτανε η ενημέρωση για τη διαταραχή του εθισμού στην Ελλάδα. Δυστυχώς, ακόμα πιστεύουν κάποιοι ότι προβλήματα όπως η ναρκομανία, ο αλκοολισμός, η τζογομανία, τα διατροφικά προβλήματα και η αλόγιστη χρήση Η/Υ -όλο το φάσμα του εθισμού- είναι επιλογή. Εμείς τονίζουμε ότι δεν είναι επιλογή όταν έχεις μια διαταραχή. Το αποτέλεσμα της αφρόντιστης διαταραχής είναι τα προαναφερόμενα προβλήματα, μπαίνοντας σε αυτά με εμμονή και καταναγκασμό.

Ποιο είναι το όραμα και η αποστολή της «Αρωγή 12+»;

Η ευαισθητοποίηση των ανθρώπων που παλεύουν με τη διαταραχή του εθισμού.

Ποιες είναι οι βασικές δράσεις και οι υπηρεσίες που προσφέρει η οργάνωση στους ανθρώπους που ζητούν βοήθεια;

Ένας σύλλογος έχει ρόλο δράσης-ενημέρωσης, υποστήριξης-καθοδήγησης και παραπομπής αντίστοιχα σε όποιον απευθύνεται σε εμάς για βοήθεια, εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.

Ποιες δυσκολίες συναντήσατε στα πρώτα βήματα της δημιουργίας και λειτουργίας της οργάνωσης;

Όταν κάνεις κάτι με αγάπη τις δυσκολίες που προκύπτουν τις προσπερνάς.

Πόσο σοβαρό πρόβλημα αποτελεί σήμερα ο εθισμός στον τζόγο και στις ναρκωτικές ουσίες στην ελληνική κοινωνία;

Δεν έχει τόσο να κάνει με την Ελληνική κοινωνία, μόνο που είναι αρκετά άγουρη στον τρόπο αντιμετώπισης. Δυστυχώς, σε όλη την παγκόσμια κοινότητα είναι η πιο σύγχρονη μάστιγα. Πεθαίνουν καθημερινά 20-25 άτομα ανά ημέρα.

Ποια είναι τα πιο συνηθισμένα σημάδια που δείχνουν ότι κάποιος έχει αναπτύξει εξάρτηση και χρειάζεται βοήθεια;

Η συναισθηματική και πρακτική ακυβερνησία στην ζωή του. ΞΕΚΑΘΑΡΑ. Η εμμονή-καταναγκασμός στο πρόβλημα.

Πόσο σημαντική είναι η στήριξη της οικογένειας κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής διαδικασίας;

Αρκετά σημαντική. Φανταστείτε πως η συνεξάρτηση, δηλαδή να μην βάζεις τα σωστά όρια, είναι η νούμερο ένα αφορμή να πεθάνει ο άνθρωπος που έχει το πρόβλημα.

Όταν ένας άνθρωπος ολοκληρώσει με επιτυχία τη θεραπεία του, υπάρχει πιθανότητα να υποτροπιάσει και να επιστρέψει στον εθισμό;

Η προσπάθεια είναι καθημερινή, μία μέρα τη φορά. Ένα είναι αρκετό και χίλια ποτέ δεν φτάνουν. Ένα 20% είναι το κομμάτι της υποτροπής. Είτε στα ναρκωτικά, στο αλκοόλ, είτε στον τζόγο, είτε στο να παρεκκλίνεις στο πλάνο φαγητού σου, είτε στον Η/Υ.

Στη δική σας επαγγελματική εμπειρία, σας έχουν τύχει περιπτώσεις ανθρώπων που μετά τη θεραπεία επέστρεψαν στις εξαρτητικές συμπεριφορές; 

Αν δεν αλλάξεις νοοτροπία είσαι “Dry Drunk” οπότε μοιραία ξαναγυρνά στο πρόβλημα. Για αυτό, ηλύση είναι η ψυχοθεραπεία και όχι μόνο η αρχή.

Πώς αντιμετωπίζονται τέτοιες περιπτώσεις;

Ξανά-μανά μια μέρα την φορά, ομαδική-γκρούπ και καθημερινή επαφή με τις ομάδες.

Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε σε ανθρώπους που παλεύουν με κάποια μορφή εξάρτησης αλλά διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια;

Ζήτα βοήθεια! Δεν είσαι μόνος! Υπάρχει λύση!

Αυτή την περίοδο χιλιάδες μαθητές δίνουν/έδωσαν Πανελλήνιες Εξετάσεις. Πώς επηρεάζει αυτή η διαδικασία την ψυχολογία των παιδιών;

Αυτό καλό θα είναι να το απαντήσουνοι υποψήφιοι. Στρές σίγουρα, αλλά αναλόγως τον χαρακτήρα και την αντιμετώπιση.

Ποιοι είναι οι βασικότεροι παράγοντες που προκαλούν άγχος και πίεση στους υποψηφίους;

Ανάλογα την προσωπικότητα και πώς επηρεάζεται από την οικογένειά του. Αν έχει αυταξία και αυτοεκτίμηση, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, όλα θα πάνε καλά.

Πώς μπορούν οι γονείς να στηρίξουν ουσιαστικά τα παιδιά τους κατά τη διάρκεια των εξετάσεων χωρίς να τα επιβαρύνουν περισσότερο;

Γενικότερα χρειάζεται επικοινωνία, αγάπη και νοιάξιμο…

Τι συμβουλεύετε τους μαθητές που νιώθουν ότι το άγχος τους έχει ξεπεράσει τα φυσιολογικά όρια;

Αξίζεις ό,τι και να γίνει! Κάνε απλά την προσπάθεια…

Πόσο σημαντικό είναι να κατανοήσουμε ως κοινωνία ότι οι Πανελλήνιες αποτελούν μια σημαντική δοκιμασία, αλλά όχι τη μοναδική ευκαιρία για επιτυχία στη ζωή;

Δεν συμφωνώ με το «σημαντική διαδικασία». Δέκα φορές θα πέσεις, έντεκα θα σηκωθείς!

Κλείνοντας, ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε τόσο στους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξάρτησης όσο και στους νέους που αυτή την περίοδο δοκιμάζονται ψυχολογικά;

Μάθε να αγαπάς και να αγκαλιάζεις τον εαυτό σου!

Κύριε Δέλλιο, σας ευχαριστούμε θερμά για την ειλικρινή και ουσιαστική αυτή συζήτηση. Τα λόγια σας αποτελούν μια σημαντική υπενθύμιση ότι ακόμη και μέσα από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες μπορεί να γεννηθεί η ελπίδα, η δύναμη και η προσφορά προς τον συνάνθρωπο. Σας ευχόμαστε να συνεχίσετε το πολύτιμο έργο σας με την ίδια αγάπη και πίστη στον άνθρωπο, εμπνέοντας όλο και περισσότερους να ζητήσουν βοήθεια και να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή.

Συνέντευξη: Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου Παπαγεωργοπούλου

Επιμέλεια: Βάγια Ραφαηλία Παράσχου