Ο δημοσιογράφος και ακτιβιστής Δημήτρης Γατσιόπουλος ανοίγει την καρδιά του σε μια συνέντευξη για τη διαδρομή του στην ενημέρωση, τη μαθητεία του δίπλα στη Σοφία Φιλιππίδου, τη σύνδεση της δημοσιογραφίας με την κοινωνική παρέμβαση, αλλά και την προσωπική του μάχη για την αναζήτηση της αλήθειας και της ταυτότητάς του. Μια κατάθεση ψυχής για το τραύμα, τη δικαιοσύνη, τη δημόσια ευθύνη και τη δύναμη της αλήθειας απέναντι στη σιωπή.

Ο δημοσιογράφος που μετέτρεψε το προσωπικό του τραύμα σε κοινωνικό ακτιβισμό μιλά για τη μάχη με το «σύστημα», τη μαθητεία δίπλα στη Σοφία Φιλιππίδου και το χρέος της ενημέρωσης.

Η Θεμελίωση: Σπουδές και Πνευματική Καθοδήγηση

Δημήτρη η πορεία σας ξεκινά από μια γερή ακαδημαϊκή βάση αλλά και μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική αναζήτηση. Πώς διαμορφώθηκε ο επαγγελματικός σας χαρακτήρας;

Δημήτρης Γατσιόπουλος: Οι σπουδές μου στην Ακαδημία Σπουδών Επικοινωνίας (Σχολή Δημοσιογραφίας) μου έδωσαν τα τεχνικά εργαλεία και τη δεοντολογική βάση για να υπηρετήσω την ενημέρωση. Όμως, η πραγματική μου μεταμόρφωση ως άνθρωπος και ως δημόσια φωνή ήρθε μέσα από τη συνάντησή μου με τη Σοφία Φιλιππίδου.

Παρακολούθησα μαθήματα θεατρικής παιδείας δίπλα της, αλλά αυτό που κέρδισα ήταν πολύ βαθύτερο από την υποκριτική. Η Σοφία, με την αύρα, το διεισδυτικό της μυαλό και τη φιλία της, με καθοδήγησε σιωπηλά αλλά καταλυτικά.

Χωρίς πολλά λόγια, με έμαθε να μη φοβάμαι να λέω την αλήθεια μου, όσο σκληρή κι αν είναι. Αυτή η γνωριμία με άλλαξε ριζικά· με απελευθέρωσε και μου έδωσε το θάρρος να σταθώ όρθιος απέναντι σε κάθε πρόκληση.

Δημοσιογραφία και Ακτιβισμός: Η Φωνή των Αδικημένων

Για εσάς η δημοσιογραφία φαίνεται να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ακτιβισμό. Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στην είδηση και την παρέμβαση;

Δ.Γ.: Για μένα δεν υπάρχει διαχωρισμός όταν διακυβεύονται η ανθρώπινη ζωή και η δικαιοσύνη. Η δημοσιογραφία οφείλει να είναι η φωνή εκείνων που το σύστημα προσπαθεί να πνίξει. Αυτό έπραξα στα Τέμπη, προσφέροντας βοήθεια, και αυτό πράττω μέσα από το Journalists Network for Palestine. Η γενοκτονία δεν είναι «θέμα προς κάλυψη», είναι ένα έγκλημα που απαιτεί την αδιάκοπη καταδίκη μας.

Η δράση μου επεκτείνεται και στη διεθνή αλληλεγγύη, όπως με την πρόσφατη συμμετοχή μου σε αντιπροσωπεία διανοουμένων που παρέδωσε κείμενο στον Νικήτα Κακλαμάνη στη Βουλή, για την υπεράσπιση της

κυριαρχίας της Βενεζουέλας. Επίσης, η στήριξή μου στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτση ήταν μια συνειδητή επιλογή: η ενημέρωση πρέπει να είναι το τελευταίο ανάχωμα πριν από την αδικία. Είτε μέσα από το Vintage Mag, το προσωπικό μου ιστολόγιο, είτε μέσα από την παλαιότερη δουλειά μου στον GEA για τα συγγενικά δικαιώματα της μουσικής, ο στόχος είναι ένας: η προστασία του δικαίου.

Η Προσωπική Μάχη: Η Αναζήτηση των Βιολογικών Ριζών

Η ιστορία της καταγωγής σας συγκλόνισε το πανελλήνιο. Πώς αντιμετωπίσατε την αποκάλυψη ότι ο βιολογικός σας πατέρας ζούσε ενώ τον θεωρούσατε νεκρό;

Δ.Γ.: Ήταν ένας σεισμός. Το 2019, λίγο πριν πεθάνει η μητέρα μου, έμαθα ότι ο βιολογικός μου πατέρας δεν είχε πεθάνει όταν ήμουν 8 μηνών, αλλά ζούσε και γνώριζε ότι είχα εγκαταλειφθεί σε ίδρυμα. Η αναζήτηση της αλήθειας με οδήγησε σε ένα τεστ DNA που επιβεβαίωσε τα πάντα, αλλά και σε έναν ανηλεή πόλεμο.

Χρησιμοποιήθηκαν πολιτικά πρόσωπα και ισχυροί παράγοντες σε θέσεις-κλειδιά για να με εξαφανίσουν ξανά, να «θάψουν» την ταυτότητά μου. Όμως δεν λύγισα. Με τη στήριξη της δικηγόρου μου, Αθηνάς Τσαπουτσόγλου-Φαραζή, δικηγόρου στον Άρειο Πάγο, που στάθηκε δίπλα μου ως δεύτερη μητέρα, και τη θεσμική βοήθεια του Δημάρχου Χαλανδρίου, Σίμου Ρούσσου, κατάφερα το ακατόρθωτο: να πάρω το πραγματικό μου επίθετο και να βρω τις ρίζες μου.

Το Μυστικό της Οικογένειας και το Κοινωνικό Στίγμα

Γιατί η οικογένειά σας επέλεξε να σας κρύβει την αλήθεια για τον βιολογικό σας πατέρα όλα αυτά τα χρόνια;

Δημήτρης Γατσιόπουλος: Πρέπει να καταλάβουμε τις εποχές εκείνες. Η μητέρα μου ήταν μια ανήλικη κοπέλα, μόλις 16 ετών, όταν έμεινε έγκυος.

Ο βιολογικός μου πατέρας την εγκατέλειψε όταν ήμουν ακόμη πέντε μηνών αγέννητος. Για την κοινωνία της τότε εποχής, μια ανύπαντρη ανήλικη μητέρα αποτελούσε «κοινωνικό στίγμα». Η οικογένειά μου, μέσα στον φόβο και την ανάγκη να με προστατεύσει από την κατακραυγή, έχτισε ένα ψέμα για να μπορέσω να μεγαλώσω «ομαλά».

Τι ήταν αυτό που τους έκανε τελικά να σας αποκαλύψουν την αλήθεια λίγο πριν από το τέλος;

Δ.Γ.: Πιστεύω ότι ήταν μια ανάγκη λύτρωσης. Βλέποντας τον χρόνο τους να τελειώνει, δεν ήθελαν να πάρουν αυτό το μυστικό μαζί τους. Ίσως ήλπιζαν ότι, αποκαλύπτοντάς μου την ύπαρξή του, δεν θα έμενα εντελώς μόνος στον κόσμο μετά τον θάνατό τους. Ήθελαν να έχω μια «παρέα», ένα στήριγμα. Δυστυχώς, δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι ο άνθρωπος αυτός είχε εξελιχθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε αντί για στήριγμα, θα γινόταν ο δικαστικός μου διώκτης. Η λύτρωση που αναζητούσαν εκείνοι έγινε για μένα η αρχή ενός νέου, επίπονου αγώνα για την αλήθεια.

Σπάζοντας τη Σιωπή: Η Καμπάνια κατά της Παιδικής Κακοποίησης

Έχετε τοποθετηθεί δημόσια ως επιζών παιδικής κακοποίησης. Τι σας ώθησε να δώσετε τη δική σας μαρτυρία σε μια τέτοια καμπάνια;Δ.Γ.:

Η συμμετοχή μου στην καμπάνια για την παιδική κακοποίηση ήταν η πιο δύσκολη αλλά και η πιο αναγκαία «αποστολή» μου. Ως παιδί που βίωσε την κακοποίηση, αποφάσισα να δώσω τη φωνή και τις εμπειρίες μου.Έκανα αυτή τη δημόσια τοποθέτηση γιατί γνωρίζω πολύ καλά πως η σιωπή είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος της βίας. Όταν ένα παιδί δεν μπορεί να μιλήσει, όταν φοβάται, όταν ντρέπεται ή όταν κανείς δεν το ακούει, τότε η κακοποίηση ριζώνει βαθύτερα. Ένιωσα, λοιπόν, πως είχα χρέος να σταθώ δημόσια απέναντι σε αυτό το σκοτάδι και να πω ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να μένει μόνο του.Η δική μου μαρτυρία δεν είχε στόχο μόνο την προσωπική δικαίωση. Είχε στόχο να ανοίξει έναν δρόμο για όσους ανθρώπους κουβαλούν μέσα τους το ίδιο τραύμα και ακόμη δεν έχουν βρει τη δύναμη να το εκφράσουν. Αν η δική μου φωνή μπορέσει να γίνει αφορμή για να μιλήσει έστω κι ένας άνθρωπος, τότε αυτή η δύσκολη απόφαση θα έχει αποκτήσει βαθύ νόημα.

Παρακάτω ακολουθούν φωτογραφίες από την προσωπική του ζωή και καλλιτεχνική του πορεία με γνωστούς ηθοποιούς και τραγουδιστές από τις συνέντευξης που έχει πάρει:

Συνέντευξη / Επιμέλεια: Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου Παπαγεωργοπούλου

https://www.instagram.com/dimitris_gatsiopoulos?igsh=MW51aDhxMmZsYW5xZQ==