Η Δαναΐκα Φωστηροπούλου, δημιουργός του brand DKF Studio, ανήκει σε εκείνη τη νέα γενιά ανθρώπων της μόδας που δεν βλέπουν το ρούχο απλώς ως αισθητικό αντικείμενο, αλλά ως μέσο έκφρασης, προσωπικής ιστορίας και συναισθήματος. Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Αθήνα, ξεκίνησε τη διαδρομή της από έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο, σπουδάζοντας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, πριν τελικά ακολουθήσει αυτό που πραγματικά την εξέφραζε δημιουργικά. Η πρώτη της επαφή με τον χώρο της μόδας ήρθε μέσα από το styling, όμως ήταν το πλέξιμο που της άνοιξε έναν πιο προσωπικό και ουσιαστικό δρόμο δημιουργίας.

Με επιμονή, αυτοδίδακτη δουλειά και βαθιά ανάγκη να εκφραστεί μέσα από τα χέρια της, άρχισε να δημιουργεί τα πρώτα της πλεκτά κομμάτια, μετατρέποντας σταδιακά ένα προσωπικό πάθος σε επαγγελματικό όραμα. Σήμερα, μέσα από το DKF Studio, η ίδια επιχειρεί να δημιουργήσει κάτι πολύ περισσότερο από ένα fashion brand: έναν χώρο όπου η μόδα συναντά το storytelling, τη χειροποίητη δημιουργία και την αυθεντικότητα. Με ρούχα που στόχο έχουν να κάνουν κάθε γυναίκα να νιώθει άνετα, δυνατή και αληθινά ο εαυτός της, η Δαναΐκα Φωστηροπούλου συνεχίζει να χτίζει τη δική της ξεχωριστή ταυτότητα στον χώρο της μόδας, αποδεικνύοντας πως τα πιο όμορφα ταξίδια πολλές φορές ξεκινούν από κάτι εντελώς απρόσμενο.

Διαβάστε παρακάτω όσα μοιράστηκε μαζί μας:

Θα θέλαμε αρχικά να μας συστηθείτε. Ποιο είναι το πλήρες όνομά σας, η καταγωγή σας και ποια διαδρομή σας οδήγησε στον χώρο της μόδας;

Ονομάζομαι Δαναΐκα Φωστηροπούλου και είμαι η δημιουργός του brand DKF. Έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αθήνα. Από μικρή ηλικία υπήρχαν ήδη κάποια πρώτα σημάδια της σχέσης μου με τη μόδα, ακόμη κι αν τότε δεν τα αναγνώριζα συνειδητά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά στο δημοτικό τους φίλους μου να σχολιάζουν το ντύσιμό μου, κάτι που σήμερα αναγνωρίζω ως μια πρώτη μορφή προσωπικής έκφρασης μέσα από τα ρούχα. Η ουσιαστική μου επαφή με τον χώρο της μόδας ξεκίνησε γύρω στα 20. Μια φίλη μου, η φωτογράφος Αναστασία Ευθυμιάδου, ετοιμαζόταν για μια φωτογράφιση και, επειδή δεν είχε βρει στυλίστρια, μου ζήτησε να τη βοηθήσω, γνωρίζοντας ότι είχα μια ιδιαίτερη σχέση με τα ρούχα. Εκείνη η εμπειρία στάθηκε καθοριστική. Από ένα τυχαίο περιστατικό, βρέθηκα ουσιαστικά στον κόσμο της μόδας.

Ποιο είναι το εκπαιδευτικό σας υπόβαθρο και πόσο επηρέασε τη μετέπειτα πορεία σας; Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε να ασχοληθείτε με τα πλεκτά;

Οι σπουδές μου ξεκίνησαν στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Τμήμα Οικονομικής
Επιστήμης. Δεν ήταν μια απόλυτα συνειδητή επιλογή εκείνη τη στιγμή, καθώς στα δεκαοχτώ είναι δύσκολο να έχει κανείς ξεκάθαρη εικόνα για το επαγγελματικό του μέλλον. Παράλληλα με τις σπουδές μου, εργαζόμουν στον χώρο του styling, κάτι που με έφερε πιο κοντά στη μόδα, χωρίς όμως να με καλύπτει πλήρως δημιουργικά. Εκείνη την περίοδο προέκυψε το πλέξιμο στη ζωή μου, το οποίο λειτούργησε σαν μια πιο προσωπική μορφή έκφρασης.

Ένιωθα την ανάγκη, σε κάθε φωτογράφιση, να υπάρχει και ένα δικό μου στοιχείο δημιουργίας. Τότε το πλέξιμο δεν ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο, κάτι που το έκανε ακόμη πιο ενδιαφέρον για μένα, καθώς με ενθουσίαζε η ιδέα να μάθω μια τέχνη λιγότερο ορατή στο ευρύ κοινό. Επειδή στην Ελλάδα δεν υπήρχαν οργανωμένες σπουδές για το πλέξιμο, όλες τις γνώσεις μου τις απέκτησα μέσα από βιβλία και το διαδίκτυο. Σε αυτό συνέβαλε και η γιαγιά μου, η οποία έπλεκε πολύ και μου είχε προτείνει από μικρή να μάθω μαζί της, κάτι που τότε δεν είχα εκτιμήσει όσο θα έπρεπε. Σήμερα το βλέπω διαφορετικά και συχνά σκέφτομαι ότι θα ήθελα να είχα μοιραστεί περισσότερο χρόνο μαζί της σε αυτή τη διαδικασία.

Η απόφαση να εξελιχθώ επαγγελματικά ήρθε μετά το τέλος των σπουδών μου, όταν βρέθηκα μπροστά στο δίλημμα αν θα συνεχίσω στον χώρο των οικονομικών ή αν θα ακολουθήσω τη μόδα. Τότε γράφτηκα σε μια σχολή μόδας και από την πρώτη κιόλας εβδομάδα ένιωσα ότι εκεί ανήκω. Η σχολή είχε οικονομικό κόστος, όμως αυτό ήταν το δικό μου όνειρο και δεν ήθελα να επιβαρύνω οικονομικά τους γονείς μου, οπότε ξεκίνησα παράλληλα να δημιουργώ και να πουλάω πλεκτά κομμάτια, ώστε να μπορώ να στηρίζω αυτή μου την επιλογή. Παρότι δεν υπήρχαν μαθήματα πλεξίματος, από τη σχολή έλαβα σημαντικές γνώσεις πάνω στο σχέδιο, την κατασκευή πατρόν, την επιλογή υφασμάτων και τη ραπτική, που με οδήγησαν σήμερα στο να μπορώ να δημιουργώ ολοκληρωμένες συλλογές και να εξελίσσομαι πλέον και στον χώρο των υφασμάτινων ρούχων.

Θυμάστε ποιο ήταν το πρώτο κομμάτι που δημιουργήσατε και τι συναισθήματα σας άφησε εκείνη η εμπειρία;

Το πρώτο κομμάτι που δημιούργησα ήταν μια κορδέλα για τα μαλλιά. Μάλιστα, υπάρχει ακόμη και την έχει ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο, η Αλίκη, η οποία με έχει στηρίξει από την πρώτη στιγμή και συνεχίζει μέχρι σήμερα.

Θυμάμαι ότι η διαδικασία αυτή μου είχε προκαλέσει έναν έντονο ενθουσιασμό, σχεδόν παιδικό. Ήταν σαν να ανακάλυπτα κάτι καινούριο που ήθελα αμέσως να μοιραστώ με τους άλλους. Για μια ολόκληρη εβδομάδα έπλεκα ασταμάτητα, δημιουργώντας μικρά κομμάτια που τα έκανα δώρα στις φίλες μου. Ήταν μια εμπειρία που, παρότι απλή, με έκανε να καταλάβω για πρώτη φορά τη χαρά της δημιουργίας και της προσφοράς μέσα από αυτό που φτιάχνεις με τα χέρια σου.

Από μικρή ονειρευόσασταν να ασχοληθείτε με τη μόδα ή προέκυψε στην πορεία της ζωής σας;

Δεν είχα από μικρή ηλικία ξεκάθαρο όνειρο να ασχοληθώ με τη μόδα. Αντιθέτως, για αρκετά χρόνια η σκέψη μου ήταν στραμμένη προς έναν εντελώς διαφορετικό χώρο. Ήθελα να γίνω ψυχολόγος. Με την πάροδο του χρόνου συνειδητοποίησα ότι κάποια σημάδια που με οδηγούσαν προς τη δημιουργικότητα και τη μόδα υπήρχαν ήδη, απλώς τα αναγνώρισα αργότερα. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι καμία επιλογή δεν αναιρεί μια άλλη. Η ψυχολογία παραμένει για μένα ένας τομέας εξαιρετικά ενδιαφέρων και μια ανοιχτή πόρτα, καθώς πιστεύω πως όσο εξελισσόμαστε και είμαστε υγιείς, μπορούμε πάντα να επανερχόμαστε σε νέα μονοπάτια ή να τα επανεξετάζουμε.

Αν μπορούσατε να γυρίσετε πίσω στα παιδικά σας χρόνια, τι θα λέγατε στο μικρό κορίτσι που έκανε τα πρώτα του όνειρα;

Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω στα παιδικά μου χρόνια, θα μιλούσα στο μικρό κορίτσι που έκανε τα πρώτα του όνειρα με περισσότερη τρυφερότητα και ηρεμία. Θα της έλεγα να μην στενοχωριέται τόσο για τα αρνητικά σχόλια γύρω από τα ρούχα ή την εμφάνισή της, γιατί αυτά που τότε μπορεί να την επηρέαζαν, μια μέρα θα μετατρέπονταν σε δύναμη. Και πως κάποια στιγμή θα υπάρχουν άνθρωποι που θα φορούν ρούχα δημιουργημένα από τα ίδια της τα χέρια.

Θα της έλεγα επίσης να μην φοβάται. Να μην περιορίζει τον εαυτό της από αμφιβολίες και να αρπάζει τις ευκαιρίες που εμφανίζονται, ακόμη κι αν δεν οδηγούν ακριβώς στο αποτέλεσμα που είχε αρχικά φανταστεί. Γιατί συχνά, οι πιο καθοριστικές διαδρομές δεν είναι αυτές που σχεδιάζουμε, αλλά αυτές που τολμάμε να ακολουθήσουμε.

Νιώθετε σήμερα πως έχετε καταφέρει να υλοποιήσετε το όνειρό σας ή πιστεύετε ότι
βρίσκεστε ακόμη στην αρχή μιας μεγαλύτερης διαδρομής;

Νιώθω πως βρίσκομαι ακόμα στην αρχή μιας πολύ μεγαλύτερης διαδρομής. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι έχω υλοποιήσει πλήρως το όνειρό μου ίσα ίσα, αισθάνομαι ότι τώρα αρχίζω να το χτίζω πιο ουσιαστικά. Η φετινή χρονιά είναι ιδιαίτερα κομβική για μένα, καθώς κάνω ένα νέο βήμα, επεκτείνοντας τη δημιουργία μου πέρα από τα πλεκτά και σε ρούχα από ύφασμα. Αυτό από μόνο του ανοίγει έναν νέο κύκλο έμπνευσης και εξέλιξης, που με κάνει να βλέπω το ταξίδι μου σαν να ξεκινάει ξανά από την αρχή, αλλά με περισσότερη γνώση και πιο συνειδητά. Για μένα, το όνειρο δεν είναι ένας τελικός προορισμός, αλλά μια συνεχής πορεία εξέλιξης. Και αυτή τη στιγμή νιώθω ότι βρίσκομαι ακριβώς στο σημείο όπου όλα αρχίζουν να παίρνουν μορφή.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που χρειάστηκε να ξεπεράσετε μέχρι να αποκτήσετε τη δική σας ταυτότητα στον χώρο της μόδας;

Θα μπορούσα να πω ότι μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες ήταν οι περιορισμένοι οικονομικοί πόροι, που συχνά δεν μου επέτρεπαν να εξελίξω τις ιδέες μου στον βαθμό που θα ήθελα. Ωστόσο, στην πορεία συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν είναι το πιο απαιτητικό κομμάτι. Ο χώρος της μόδας απαιτεί αντοχή και ψυχική δύναμη. Σε μια εποχή όπου τα πάντα μοιάζουν να υπάρχουν ήδη, η πρόκληση δεν είναι μόνο να δημιουργήσεις, αλλά να ξεχωρίσεις και να παραμείνεις αυθεντικός. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να χτίσεις μια εσωτερική σταθερότητα και να μάθεις να αντέχεις την αμφισβήτηση και την κριτική.

Για μένα, η μεγαλύτερη δυσκολία και ταυτόχρονα η πιο μεγάλη πρόκληση, είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου. Να συνεχίζεις να δημιουργείς με ειλικρίνεια, ακόμα κι όταν οι εξωτερικές φωνές σε κάνουν να αμφιβάλλεις. Γιατί, τελικά, αν δεν μπορέσουμε να εμπιστευτούμε και να στηρίξουμε τον εαυτό μας, τότε πώς μπορούμε να χτίσουμε μια πραγματικά δυνατή και αυθεντική ταυτότητα;

Τα πλεκτά έχουν επιστρέψει δυναμικά στις σύγχρονες τάσεις. Πώς βλέπετε εσείς την εξέλιξή τους στη σημερινή fashion σκηνή;

Πιστεύω ότι η δυναμική επιστροφή των πλεκτών δεν είναι καθόλου τυχαία. Σε μια εποχή όπου η μαζική παραγωγή κυριαρχεί, ο κόσμος στρέφεται όλο και περισσότερο προς το αυθεντικό και το μοναδικό. Και αυτό ακριβώς προσφέρει το πλεκτό, το ότι κάθε χειροποίητο κομμάτι είναι ουσιαστικά ανεπανάληπτο. Ακόμη και όταν ακολουθείται το ίδιο σχέδιο, πάντα υπάρχει μια μικρή διαφοροποίηση ,είτε ένας πόντος, είτε μια βελονιά, κάτι που το κάνει ξεχωριστό. Θεωρώ ότι αυτή η ανάγκη για μοναδικότητα θα οδηγήσει τα πλεκτά σε ακόμη μεγαλύτερη εξέλιξη τα επόμενα χρόνια. Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό το γεγονός ότι και οι νεότερες γενιές δείχνουν ενδιαφέρον, είτε μαθαίνοντας την τέχνη του πλεκτού είτε επιλέγοντας να επενδύσουν σε κομμάτια με διάρκεια και χαρακτήρα. Για μένα, το πλεκτό δεν είναι απλώς μια τάση. Είναι μια μορφή έκφρασης με παρελθόν, παρόν και μέλλον.

Από πού αντλείτε έμπνευση για τις δημιουργίες σας; Υπάρχουν πρόσωπα, εικόνες ή εμπειρίες που λειτουργούν ως “πηγή” έμπνευσης;

Τείνω να ρομαντικοποιώ την καθημερινότητα, οπότε η έμπνευση είναι σχεδόν πάντα παρούσα στη ζωή μου. Μπορεί να προκύψει από μια απλή στιγμή, μια εικόνα ή μια αίσθηση που θα μου κινήσει το ενδιαφέρον. Φυσικά, τα ταξίδια έχουν παίξει σημαντικό ρόλο, γιατί με φέρνουν σε επαφή με νέες κουλτούρες, χρώματα και τρόπους έκφρασης. Ωστόσο, η πιο ουσιαστική πηγή έμπνευσης για μένα είναι οι ίδιες οι γυναίκες γύρω μου και κυρίως οι φίλες μου. Κρατάω ένα μικρό τετράδιο, όπου σημειώνω τις ανάγκες, τις επιθυμίες ή ακόμη και ότι τους λείπει από τη γκαρνταρόμπα τους. Όταν έρχεται η στιγμή να σχεδιάσω μια συλλογή, επιστρέφω σε αυτές τις σημειώσεις και δημιουργώ με βάση την
πραγματική ζωή και τις ανάγκες τους. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε κομμάτι δεν είναι απλώς ένα σχέδιο, αλλά μια απάντηση σε κάτι αυθεντικό και βιωματικό.

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς ένα ρούχο να συνδυάζει αισθητική, άνεση και προσωπικότητα;

Για μένα είναι πολύ σημαντικό ένα ρούχο να συνδυάζει αισθητική και άνεση. Η αισθητική είναι αυτή που μας ελκύει αρχικά, ενώ η άνεση είναι που μας επιτρέπει να νιώθουμε πραγματικά καλά μέσα σε αυτό. Ωστόσο, θεωρώ ότι η προσωπικότητα είναι κάτι διαφορετικό που δεν υπάρχει μέσα στο ρούχο από μόνη της, αλλά γεννιέται από τον άνθρωπο που το φοράει. Τα ρούχα δημιουργούνται από σχεδιαστές, όμως αποκτούν ταυτότητα όταν φορεθούν. Πιστεύω βαθιά ότι πρέπει εμείς να φοράμε τα ρούχα και όχι εκείνα εμάς. Όταν κάποιος νιώθει άνετα και του αρέσει αυτό που φοράει, τότε αναδεικνύεται φυσικά η προσωπικότητά του και αυτό είναι που τελικά κάνει το σύνολο ξεχωριστό. Ακόμη και το πιο όμορφο ρούχο στον κόσμο, αν δεν ταιριάζει στον άνθρωπο που το φοράει ή αν δεν του δίνει την ελευθερία να εκφραστεί, δεν μπορεί να αναδειχθεί πραγματικά.

Έχετε συνεργαστεί με ανθρώπους ή brands που θεωρείτε καθοριστικά για την εξέλιξή σας; Ποια συνεργασία ξεχωρίζετε και γιατί;

Όλες οι συνεργασίες που είχα μέχρι σήμερα έχουν συμβάλει ουσιαστικά στην εξέλιξή μου, καθεμία με τον δικό της τρόπο , είτε μέσα από θετικές εμπειρίες είτε μέσα από πιο απαιτητικές στιγμές. Το σημαντικότερο όμως που έχω αποκομίσει συνολικά είναι η ικανότητα να σέβομαι τη διαδικασία του άλλου και να μπορώ να μπαίνω στη θέση του συνεργάτη μου, ώστε να χτίζονται πιο ισορροπημένες συνεργασίες.

Μια συνεργασία που ξεχωρίζω ιδιαίτερα είναι η πρώτη μου πρακτική άσκηση δίπλα σε δύο μοδίστρες, τη Νότα και τη Ρούλα. Με δέχτηκαν σε μια περίοδο που ήμουν ακόμη στη σχολή και είχα περιορισμένες γνώσεις, και με εμπιστεύτηκαν από την πρώτη στιγμή. Μέσα από εκείνες έμαθα σε βάθος τη ραπτική και την κατασκευή πατρόν . Η στήριξη και η πίστη τους σε εμένα, ακόμη και όταν ήμουν απλώς μια φοιτήτρια που έκανε τα πρώτα της βήματα, υπήρξαν καθοριστικές. Αν δεν υπήρχε εκείνη η εμπειρία, δεν θα είχα αποκτήσει την ίδια βάση ούτε την ίδια αυτοπεποίθηση στον τρόπο που δημιουργώ σήμερα.

Υπάρχει κάποιος δημιουργός ή οίκος μόδας με τον οποίο θα ονειρευόσασταν να συνεργαστείτε στο μέλλον;

Η απάντησή μου σε αυτή την ερώτηση παραμένει σταθερή από την πρώτη φορά που μου τέθηκε και δεν έχει αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου. Θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ με τον οίκο μόδας Rabanne. Η αισθητική του και η δημιουργική του προσέγγιση βρίσκονται πολύ κοντά στη δική μου φιλοσοφία γύρω από το design, ενώ η υψηλή ραπτική που τον χαρακτηρίζει είναι κάτι που πάντα με γοήτευε και εξακολουθεί να μου φαίνεται σχεδόν ονειρικό. Φυσικά, θα ήθελα να συνεργαστώ και με Έλληνες σχεδιαστές, καθώς υπάρχουν εξαιρετικά ταλαντούχοι δημιουργοί που έχουν συμβάλει σημαντικά στη μόδα και τους οποίους θαυμάζω βαθιά. Ωστόσο, αν έπρεπε να επιλέξω μία συνεργασία που ξεχωρίζει ως όνειρο, αυτή θα ήταν ο οίκος Rabanne.

Ποια είναι η φιλοσοφία που θέλετε να αποτυπώνεται μέσα από κάθε συλλογή σας;

Κάθε συλλογή μου έχει έναν βιωματικό χαρακτήρα και ξεκινά πάντα από μια ιστορία, πραγματική ή εσωτερική ,την οποία προσπαθώ να μεταφράσω σε ρούχο και να τη μεταδώσω μέσα από αυτό. Με ενδιαφέρει η έννοια του storytelling στη μόδα, δηλαδή το ρούχο να μην είναι απλώς αισθητικό αντικείμενο, αλλά να κρύβει ένα νόημα που ο άλλος μπορεί να διαβάσει ή να νιώσει. Παράλληλα, επειδή συχνά εκφράζομαι πιο εύκολα μέσα από τη δημιουργία παρά με λόγια, η δουλειά μου λειτουργεί και ως ένας προσωπικός τρόπος έκφρασης εμπειριών και συναισθημάτων που δεν έχω πάντα τη δυνατότητα να αποδώσω λεκτικά.

Σε επίπεδο φιλοσοφίας, θέλω κάθε ρούχο να ενδυναμώνει τη γυναίκα που το φοράει. Να της δίνει αυτοπεποίθηση, να την κάνει να νιώθει άνετα με το σώμα της και να αναδεικνύει τη μοναδικότητά της, είτε πρόκειται για ένα πιο καθημερινό κομμάτι είτε για κάτι πιο επίσημο. Για μένα, η μόδα πρέπει να συνδυάζει αισθητική, συναίσθημα και ταυτότητα και μέσα από αυτά να κάνει τον άνθρωπο να νιώθει ότι λάμπει με τον δικό του τρόπο.

Πιστεύετε ότι η μόδα σήμερα εκφράζει περισσότερο την προσωπικότητα ή ακολουθεί κυρίως τις τάσεις της εποχής;

Πιστεύω ότι σήμερα η μόδα, σε μεγάλο βαθμό, εξακολουθεί να ακολουθεί τις τάσεις της εποχής περισσότερο από ό,τι εκφράζει την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου. Οι τάσεις έχουν έναν ισχυρό ρυθμιστικό ρόλο στον τρόπο που ντυνόμαστε και καταναλώνουμε τη μόδα.

Ωστόσο, βλέπω ότι υπάρχει ένα αισιόδοξο άνοιγμα, κυρίως μέσα από τις νεότερες γενιές, οι οποίες αρχίζουν να αναζητούν περισσότερο τη διαφοροποίηση και τη μοναδικότητα, αντί να ακολουθούν μαζικά το ίδιο αισθητικό μοτίβο. Στην πραγματικότητα, οι τάσεις δεν είναι κάτι στατικό ,αλλά διαμορφώνονται από εμάς τους ίδιους. Αν αρχίσουμε να δίνουμε μεγαλύτερη έμφαση στην προσωπική έκφραση και λιγότερο στην ομοιομορφία, τότε η μόδα μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο αυθεντικό και πολυφωνικό.

Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας επαγγελματικά τα επόμενα χρόνια;

Τα επόμενα χρόνια φαντάζομαι τον εαυτό μου να έχει εξελίξει ακόμη περισσότερο το DKF Studio, γι’ αυτό και η αλλαγή από DKF σε DKF Studio δεν ήταν τυχαία. Είναι μια συνειδητή μετάβαση προς αυτό που θέλω να δημιουργήσω στο μέλλον. Οραματίζομαι έναν δικό μου χώρο, έναν δημιουργικό πυρήνα όπου οι άνθρωποι δεν θα έρχονται μόνο για να δουν από κοντά τα ρούχα μου, αλλά και για να έρθουν σε επαφή με τη διαδικασία πίσω από αυτά. Θα ήθελα ο χώρος αυτός να λειτουργεί και εκπαιδευτικά, δίνοντας τη δυνατότητα σε όποιον ενδιαφέρεται να γνωρίσει τη ραπτική και το πλέξιμο. Για μένα, το DKF Studio δεν είναι απλώς ένα brand, αλλά ένα περιβάλλον δημιουργίας, γνώσης και ανταλλαγής, που μπορεί να εξελίσσεται μαζί με τους ανθρώπους που το επισκέπτονται.

Υπάρχουν νέα σχέδια ή στόχοι που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;

Πρόσφατα άνοιξε το ηλεκτρονικό μου κατάστημα, το dkfstudio.com, κάτι που αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την εξέλιξη του brand μου και τη δυνατότητα να επικοινωνήσω τη δουλειά μου σε ένα ευρύτερο κοινό. Παράλληλα, έχω τη χαρά και την τιμή να συμμετέχω στην 8η Επίδειξη Μόδας Ατόμων με Αναπηρία, ανοίγοντας την επίδειξη, μια εμπειρία ιδιαίτερα σημαντική για μένα τόσο σε δημιουργικό όσο και σε ανθρώπινο επίπεδο.

Όσο για τα επόμενα βήματα, προτιμώ να τα αφήνω να εξελίσσονται οργανικά. Υπάρχουν στόχοι και σχέδια που ήδη διαμορφώνονται, όμως θεωρώ σημαντικό να ανακοινώνονται τη σωστή στιγμή, όταν έχουν πάρει την τελική τους μορφή.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε ένα νέο παιδί που θέλει σήμερα να ασχοληθεί με τον χώρο της μόδας αλλά φοβάται να κάνει το πρώτο βήμα;

Θεωρώ ότι ο φόβος είναι κάτι που υπάρχει σε κάθε άνθρωπο, ανεξάρτητα από τον κλάδο με τον οποίο θέλει να ασχοληθεί. Το σημαντικό όμως είναι να αναρωτηθεί κανείς από πού πραγματικά πηγάζει αυτός ο φόβος. Είναι ο φόβος της αποτυχίας, της επιτυχίας ή, όπως συχνά συμβαίνει, ο φόβος του ίδιου του άγνωστου αποτελέσματος; Γιατί πολλές φορές φοβόμαστε περισσότερο να πετύχουμε παρά να αποτύχουμε.

Αυτό που θα συμβούλευα ένα νέο παιδί που θέλει να μπει στον χώρο της μόδας είναι να μην αφήσει τον φόβο να το σταματήσει. Να συνεχίσει να πιστεύει στον εαυτό του, να μην επηρεάζεται από τις αρνητικές κριτικές και να μαθαίνει να αναγνωρίζει και να αξιοποιεί τις ευκαιρίες που εμφανίζονται μπροστά του. Παράλληλα, θα ήθελα κάποια στιγμή να μπορώ κι εγώ να στηρίξω νέα παιδιά που θέλουν να ξεκινήσουν στον χώρο, αλλά δεν γνωρίζουν από πού να αρχίσουν. Για όσους έχουν τη δυνατότητα, μια εμπειρία στο εξωτερικό μπορεί να προσφέρει περισσότερα ερεθίσματα και ευκαιρίες, όμως πιστεύω βαθιά ότι το μεγαλύτερο σχολείο είναι η ίδια η πράξη. Η μόδα, ειδικά ως χειρονακτική και δημιουργική διαδικασία, απαιτεί να είσαι παρών, να παρατηρείς, να δοκιμάζεις και να μαθαίνεις μέσα από την εμπειρία. Όσο τρομακτικό κι αν φαίνεται στην αρχή, το να μπεις στον χώρο ,είτε ως πρακτικάριος είτε ως δημιουργός , είναι αυτό που τελικά σου δίνει τα πιο ουσιαστικά μαθήματα, μαζί πάντα με ταπεινότητα και ανοιχτό βλέμμα.

Τελικά, τι σημαίνει μόδα για εσάς; Τέχνη, έκφραση, τρόπος ζωής ή κάτι βαθύτερο;

Είναι δύσκολο να ορίσω με μία μόνο λέξη τι σημαίνει μόδα για μένα, γιατί στην πραγματικότητα είναι ένας συνδυασμός πολλών πραγμάτων. Σίγουρα είναι τέχνη, καθώς εμπεριέχει δημιουργική σκέψη, έμπνευση και τεχνική. Από την αρχική ιδέα μέχρι την ολοκλήρωση ενός ρούχου, υπάρχει μια διαδικασία που απαιτεί φαντασία αλλά και γνώση, έναν συνδυασμό που κάνει κάθε δημιουργία μοναδική. Παράλληλα, η μόδα είναι βαθιά μορφή έκφρασης. Κάθε δημιουργός, συνειδητά ή ασυνείδητα, αποτυπώνει μέσα από τη δουλειά του κομμάτια της προσωπικότητάς του, των εμπειριών του και των βιωμάτων του. Είναι ένας τρόπος να πεις πράγματα που συχνά δεν μπορούν να εκφραστούν εύκολα με λόγια.

Για μένα, είναι σημαντικό να διαχωρίζουμε τη μόδα από τις τάσεις. Οι τάσεις είναι παροδικές, ενώ η μόδα, στην ουσία της, είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Είναι ένας τρόπος να αφηγείσαι ιστορίες, να συνδέεις εποχές και ανθρώπους και να δημιουργείς μια συνέχεια μέσα στον χρόνο. Γι’ αυτό και για μένα η μόδα δεν είναι μόνο αισθητική επιλογή ,αλλά είναι ένας ζωντανός τρόπος επικοινωνίας και έκφρασης που εξελίσσεται μαζί μας.

Ευχαριστούμε θερμά την Δαναΐκα για την ενδιαφέρουσα συνέντευξη και της ευχόμαστε ολόψυχα να συνεχίσει να εξελίσσει το DKF Studio με την ίδια έμπνευση και ευαισθησία που τη χαρακτηρίζουν. Είμαστε σίγουροι πως έχει ακόμη πολλά όμορφα πράγματα να δημιουργήσει και να μοιραστεί με τον κόσμο της μόδας.

Συνέντευξη: Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου Παπαγεωργοπούλου

Επιμέλεια: Βάγια Ραφαηλία Παράσχου