Υπάρχουν συνεντεύξεις που δεν μένουν απλώς στα λόγια, αλλά σε κάνουν να σταθείς για λίγο και να σκεφτείς βαθύτερα την κοινωνία στην οποία ζούμε. Η ιστορία του Μάριου από τα Χανιά είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις. Ένας άνθρωπος που, παρά τις δυσκολίες, τις κοινωνικές διακρίσεις και τα εμπόδια που εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι και σήμερα για τα άτομα με αναπηρία, συνεχίζει καθημερινά να παλεύει με αξιοπρέπεια, πίστη και δύναμη για να σταθεί όρθιος και να βρει τη θέση του μέσα σε μια κοινωνία που συχνά δείχνει πως ακόμη δεν έχει μάθει πραγματικά να αποδέχεται τη διαφορετικότητα.

Ο Μάριος, αυτοδίδακτος μουσικός με μεγάλη αγάπη για την κιθάρα και τη μουσική, χρησιμοποιεί σήμερα τη μουσική όχι μόνο ως μέσο βιοπορισμού αλλά και ως έναν τρόπο έκφρασης και επικοινωνίας με τον κόσμο. Μέσα από τη δική του πορεία, στέλνει ένα πολύ δυνατό μήνυμα: ότι οι άνθρωποι με ιδιαιτερότητες μπορούν να καταφέρουν πολλά περισσότερα απ’ όσα συχνά τους επιτρέπει η κοινωνία να πιστέψουν. Την ίδια στιγμή, όμως, περιγράφει με ειλικρίνεια τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει καθημερινά — από την έλλειψη προσβασιμότητας και υποδομών μέχρι τα αδιάκριτα βλέμματα και την αδιαφορία που ακόμη βιώνουν πολλοί άνθρωποι με αναπηρία.

Παρά τις συνεχείς καμπάνιες ευαισθητοποίησης των τελευταίων ετών, γίνεται ξεκάθαρο πως δεν αρκούν μόνο τα λόγια ή οι δημόσιες αναρτήσεις στα social media. Αυτό που χρειάζεται πραγματικά είναι ενσυναίσθηση, παιδεία και ουσιαστική αλλαγή νοοτροπίας. Σε μια εποχή όπου όλο και περισσότεροι άνθρωποι κλείνονται στον εαυτό τους και αδιαφορούν για τον διπλανό τους, ιστορίες σαν του Μάριου μάς υπενθυμίζουν πως πίσω από κάθε δυσκολία υπάρχει ένας άνθρωπος που ζητά το αυτονόητο: σεβασμό, αποδοχή και ίσες ευκαιρίες.

Διαβάστε παρακάτω όσα μας εξομολογήθηκε:

Πού μεγαλώσατε και ποιες εικόνες θυμάστε πιο έντονα από τα παιδικά σας χρόνια;

Δεν θυμάμαι καθόλου πού έζησα τα παιδικά μου χρόνια, θυμάμαι μόνο την πόλη των Χανίων. Όμως, αυτό που μου έχει μείνει έντονα είναι η φτώχεια που υπήρχε στην οικογένεια.

Ποιες είναι οι σπουδές σας και με τι θα θέλατε ιδανικά να ασχολείστε επαγγελματικά;

Δεν έχω σπουδάσει κάτι. Είμαι αυτοδίδακτος μουσικός και ειδικεύομαι στην κιθάρα.

Πώς μπήκε η μουσική στη ζωή σας και τι σημαίνει για εσάς προσωπικά;

Η μουσική μπήκε στη ζωή μου όταν ένας άνθρωπος με προκάλεσε, λέγοντάς μου ότι δεν μπορώ να παίξω κιθάρα. Εγώ, επειδή το ήθελα πολύ, πείσμωσα και έμαθα μόνος μου.

Σήμερα παίζετε μουσική στον δρόμο για να μπορέσετε να ανταπεξέλθετε στις ανάγκες της καθημερινότητας. Πώς πήρατε αυτή την απόφαση;

Την απόφαση την πήρα για δύο λόγους: από την μία μεριά για θέμα βιοπορισμού και από την άλλη για να περάσω το μήνυμα ότι άνθρωποι με ιδιαιτερότητες μπορούν να καταφέρουν τα πάντα!

Πόσο δύσκολο είναι να ζει κανείς σήμερα αποκλειστικά με ένα επίδομα;

Είναι αρκετά δύσκολο στη σημερινή εποχή και ιδιαίτερα όταν μένεις σε ενοίκιο, έχοντας να πληρώσεις άπειρους λογαριασμούς. Είναι ακόμη πιο δύσκολο για εμένα που το κράτος δεν με αφήνει να εργαστώ και που δυστυχώς ούτε η μητέρα μου μπορεί.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζετε στην καθημερινότητά σας;

Αναγκάζομαι να είμαι κυρίως μέσα στο σπίτι, διότι δεν υπάρχουν ούτε δρόμοι για αμαξίδια, ούτε και πρόσβαση σχεδόν πουθενά. Όποτε πάω να παίξω μουσική κινδυνεύει κυριολεκτικά η ζωή μου…

Έχετε νιώσει ποτέ ότι η κοινωνία αντιμετωπίζει διαφορετικά έναν άνθρωπο με αναπηρία;

Κάθε μέρα το νιώθω, όταν βγαίνω από το σπίτι μου με τα βλέμματα καρφωμένα πάνω μου λες και δεν βλέπουν άνθρωπο, αλλά κάτι διαφορετικό. Ακόμα και στα μαγαζιά εστίασης δείχνουν αδιαφορία στην εξυπηρέτηση μου.

Τι είναι αυτό που σας δίνει δύναμη να συνεχίζετε παρά τις δυσκολίες;

Όλα τα θετικά σχόλια που ακούω από τους ανθρώπους, τα χαμόγελα, η αγάπη που παίρνω από τον κόσμο, γιατί δεν είναι ευτυχώς όλοι το ίδιο. Επίσης, το τελευταίο διάστημα μου δίνει δύναμη η αποδοχή και η αγάπη που λαμβάνω απλόχερα από τη σχέση μου.

Τι είδους μουσική προτιμάτε να παίζετε και γιατί;

Προτιμάω να παίζω μπλουζ κομμάτια, επειδή αρέσουν κυρίως στους τουρίστες που επισκέπτονται την πόλη των Χανίων.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι που σας εκφράζει περισσότερο αυτή την περίοδο της ζωής σας;

Το τραγούδι που με εκφράζει αυτή τη περίοδο είναι το “I have nothing” της Whitney Hiouston.

Πώς αντιδρά ο κόσμος όταν σας ακούει να παίζετε στον δρόμο; Υπήρξε κάποια στιγμή ή κάποιο περιστατικό που σας συγκίνησε ιδιαίτερα;

Πολλή θετική είναι η αντίδραση του κόσμου απέναντι μου όταν παίζω κιθάρα. Ένας Αμερικανός στρατιώτης ήταν εκείνος που με συγκίνησε όταν ενδιαφέρθηκε να μάθει την ιστορία μου.

Πιστεύετε ότι η μουσική μπορεί να γίνει τρόπος επικοινωνίας και έκφρασης για ανθρώπους που δίνουν καθημερινά μάχες;

Ναι, πάρα πολύ βοηθάει, δίνοντας δύναμη και κουράγιο σε ανθρώπους που περνούν δύσκολα.

Ποια είναι τα όνειρα και οι στόχοι που έχετε για το μέλλον;

Ένα από τα όνειρα μου είναι να βρω μια δουλειά, να νιώσω χρήσιμος στην κοινωνία αλλά και να βοηθήσω το οικονομικό κομμάτι του σπιτιού μου. Το δεύτερο είναι να παίξω κάποια στιγμή σε μια μουσική σκηνή.

Αν είχατε τη δυνατότητα να αλλάξετε κάτι στην κοινωνία ή στο κράτος σχετικά με τα άτομα με αναπηρία, ποιο θα ήταν αυτό;

Να υπήρχαν δουλειές, πρόσβαση σε δρόμους και μαγαζιά εστίασης, δημόσιες δομές και νοσοκομεία.

Τι θα θέλατε να πείτε σε ανθρώπους που ίσως περνούν δύσκολες στιγμές και αισθάνονται ότι δεν έχουν δύναμη να συνεχίσουν;

Να πιστεύουν πάνω από όλα στον Θεό με την καρδιά τους, να του μιλούν και να υπάρχουν δίπλα τους άνθρωποι που τους αγαπάνε τους, στηρίζουν και δέχονται όπως είναι…

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να αφήσετε μέσα από τη δική σας ιστορία;

Ότι παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν, πρέπει να πιστέψουμε στον εαυτό μας και ότι θα τα καταφέρουμε, πάντα με την βοήθεια του Θεού.

Υπάρχει κάτι που δεν σας ρωτήσαμε και θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;

Θα ήθελα όσο πιο σύντομα γίνεται να μπορέσει να βρεθεί μια δουλειά πάνω στην ειδικότητα μου, δηλαδή τη μουσική, για να μπορώ να ζω αξιοπρεπώς εγώ και η οικογένεια μου.

Τελικά, τι σημαίνει για εσάς αξιοπρέπεια και ελπίδα μέσα στη ζωή;

Αξιοπρέπεια για εμένα είναι να προσφέρεις απλόχερα στους ανθρώπους, αλλά και εκείνοι να το εκτιμούν από την πλευρά τους δίνοντας σημασία σε αυτά που κάνεις.

Ελπίδα για εμένα είναι, ότι κάνοντας σωστές πράξεις απέναντι στους ανθρώπους, η ζωή και ο Θεός θα στο επιστρέψουν πίσω.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον Μάριο για τη συγκινητική και ειλικρινή εξομολόγηση. Μέσα από τα λόγια του μάς θύμισε ότι η δύναμη, η αξιοπρέπεια και η ελπίδα δεν κρύβονται μόνο στις μεγάλες επιτυχίες, αλλά κυρίως στους ανθρώπους που συνεχίζουν να παλεύουν καθημερινά χωρίς να χάνουν την πίστη τους στον εαυτό τους και στη ζωή. Του ευχόμαστε ολόψυχα να καταφέρει όλα όσα ονειρεύεται — να βρει τη θέση που αξίζει μέσα από τη μουσική και να συνεχίσει να εμπνέει ανθρώπους με τη δύναμη και την ψυχή του. Γιατί μια κοινωνία γίνεται καλύτερη μόνο όταν μαθαίνει να αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους της χωρίς διακρίσεις.

Συνέντευξη: Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου Παπαγεωργοπούλου
Επιμέλεια: Βάγια Ραφαηλία Παράσχου