Η κατάσταση στην αγορά ακινήτων έχει ξεφύγει.
Ενοίκια στα ύψη, μισθοί των 600 και 700 ευρώ, και άνθρωποι που βλέπουν ξαφνικά τη ζωή τους να γκρεμίζεται, επειδή ο ιδιοκτήτης αποφάσισε ότι «θέλει περισσότερα».
Κάθε μέρα, λαμβάνουμε μηνύματα και μαρτυρίες ανθρώπων που ζουν υπό συνεχή φόβο. Μητέρες με μωρά, ηλικιωμένοι, άρρωστοι – όλοι απειλούνται να μείνουν στο δρόμο γιατί κάποιοι αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν την απελπισία του κόσμου και την έλλειψη ελέγχου από το κράτος.
Μια μητέρα από τα Χανιά περιγράφει:
«Ο ιδιοκτήτης θέλει να μας πετάξει έξω για να ανεβάσει το ενοίκιο στα 700 με 1000 ευρώ. Μας έστειλε εξώδικο χωρίς λόγο, παρόλο που πληρώνουμε πάντα στην ώρα μας. Εγώ δεν θα το αφήσω έτσι. Δεν θα αφήσω κανένα μωρό στο δρόμο επειδή κάποιος αποφάσισε ότι “του ήρθε”.»
Η μαρτυρία της δεν είναι η μόνη.
Υπάρχει γυναίκα εγχειρισμένη, άρρωστη, που προσπαθεί να πουλήσει τα προσωπικά της αντικείμενα για να συγκεντρώσει λίγα χρήματα, ενώ ο ιδιοκτήτης της την πιέζει να φύγει μέσα στον χειμώνα — χωρίς να την ειδοποιήσει σωστά, χωρίς ίχνος ανθρωπιάς.
Και είναι δεκάδες οι περιπτώσεις που δεν μαθαίνουμε ποτέ, γιατί οι άνθρωποι φοβούνται να μιλήσουν. Φοβούνται τα αντίποινα, την απειλή, τη ντροπή.
Δεν γίνεται άλλο.
Πρέπει να υπάρξει αντίδραση, οργάνωση και φωνή. Να μπουν επιτέλους όρια στα ενοίκια, να προστατευτούν οι ενοικιαστές από την ασυδοσία, να υπάρξει κρατική παρέμβαση. Δεν μπορεί ο καθένας να αποφασίζει ότι θα «ξεσπιτώσει» μια οικογένεια επειδή βρήκε κάποιον να πληρώσει παραπάνω.
Αυτό δεν είναι αγορά – είναι κατάχρηση εξουσίας και εκμετάλλευση της ανάγκης.
Η οργή του κόσμου φουντώνει, και δικαίως.
Υπάρχουν ήδη πολίτες που καλούν ανοιχτά σε κινητοποίηση, σε συγκέντρωση και κοινή δράση στα Χανιά, αλλά και σε άλλες πόλεις. Ζητούν να βγουν όλοι μαζί στον δρόμο, με πανό, με φωνή, με ψυχή.
Γιατί αύριο, αυτό που συμβαίνει σήμερα σε μια άλλη οικογένεια, μπορεί να συμβεί και σε εμάς.
Δεν μπορούμε να μείνουμε άλλο με σταυρωμένα τα χέρια.
Η στέγη είναι δικαίωμα, όχι προνόμιο.
Η κατάσταση έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Οι πολίτες δεν αντέχουν άλλο να ζουν με τον φόβο της έξωσης και την οικονομική ασφυξία. Καλούμε τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση να πάρουν άμεσα μέτρα για τη ρύθμιση των ενοικίων και την προστασία των ενοικιαστών. Δεν μπορεί μια χώρα να προοδεύει όταν οι οικογένειες, οι ηλικιωμένοι και οι ευάλωτοι πολίτες μένουν χωρίς στέγη.Η κοινωνία δεν ζητά χάρη – ζητά δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια!
επιμέλεια: Βάγια Ραφαελία Παράσχου
