Με μεγάλη μας χαρά και τιμή φιλοξενούμε σήμερα στο EMVP News τη μοναδική Πωλίνα (Παρασκευή-Παυλίνα Μιχαηλίδου). Γεννημένη στη Νέα Σμύρνη, με μικρασιατική καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της και ρίζες από τη Σαντορίνη από τη μητέρα της, η Πωλίνα είναι μια γυναίκα γεμάτη ζωντάνια και αλήθεια. Αποφοίτησε από την Ευαγγελική Σχολή Νέας Σμύρνης, ενώ συνέχισε στη Γαλλική Ακαδημία, μιλώντας άπταιστα γαλλικά και αγγλικά. Την ευχαριστούμε θερμά για την τιμή να μοιραστεί μαζί μας σκέψεις, αναμνήσεις και πολύτιμες εμπειρίες ζωής.
Ποια είναι η Πωλίνα; Ως άνθρωπος, όχι ως Διάσημη με μεγάλη καριέρα που όλοι ξέρουμε.
Είναι πολύ δύσκολο σε λίγες γραμμές να ξεδιπλώσω το ποια είμαι – σίγουρα πάντως ένα παιδί που μεγάλωσε από δύο υπέροχους προοδευτικούς γονείς, ελεύθερο και ατίθασο πνεύμα με αγάπη για περιπέτεια, ταξίδια, διάβασμα, μουσική και αγάπη για το θέατρο μιας και οι δύο μου γονείς είχαν καλλιτεχνική φύση… Αγοροκόριτσο κατά βάση και πειραχτήρι τρελό – πράγμα που συνεχίζω μέχρι σήμερα… Πιστή στους φίλους μου και εξωστρεφής και γλωσσού!!
Αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, τι θα έλεγες στην Πωλίνα που έκανε τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι ή στο θέατρο;
Ό τι της λέω και τώρα… Συνέπεια, σκληρή δουλειά, αγάπη για αυτό που θες να κάνεις και το κυριότερο – μην το βάζεις στα πόδια στις αναποδιές…
Ποια ήταν η πιο καθοριστική στιγμή στη ζωή σου που σε άλλαξε ως άνθρωπο, όχι μόνο ως καλλιτέχνιδα;
Δεν θεωρώ ότι υπάρχει μόνο μία καθοριστική στιγμή στην ζωή μας, όμως θεωρώ ότι οι καθοριστικές στιγμές σε αλλάζουν οπωσδήποτε… Σέβομαι και θυμάμαι ό τι έζησα, αλλά αυτό που με διαμόρφωσε σίγουρα είναι οι εμπειρίες και το καθετί που συνάντησα…
Τι σε συγκινεί στην καθημερινότητα;
Η καθημερινότητα είναι κάτι που επαναλαμβάνεται και δεν έχω κάτι να με συγκινεί σε κάτι που το ζω καθημερινά… Οι στιγμές είναι αυτές που καθορίζουν τα συναισθήματα μας και αυτές πολλές φορές τις προκαλώ.
Υπάρχει κάτι που κάνεις πριν ανέβεις στη σκηνή, ένα προσωπικό τελετουργικό που σου δίνει δύναμη;
Απολύτως τίποτα… Συγκεντρώνομαι να φύγει το μόνιμο τρακ και βγαίνω…
Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι για σένα να κρατήσεις ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική ζωή και τη δημόσια εικόνα σου;
Δεν είχα ποτέ πρόβλημα γιατί δεν τα έμπλεξα ποτέ και από την άλλη ένας λόγος που νιώθω να με αγαπούν τόσα χρόνια είναι ότι συμπεριφέρομαι και λειτουργώ πάντα σαν φυσιολογικό άτομο… Η έπαρση που σου βγάζει το είδος της δουλειάς που κάνω είναι τεράστια παγίδα… ‘Ο τι λαμπερό και δημιουργικό είναι μέχρι να τελειώσει η παράσταση, μετά γυρίζω στην κανονικότατα…
Ποιος είναι ο άνθρωπος που σου στάθηκε περισσότερο στις δύσκολες στιγμές και πώς σε επηρέασε;
Στις δύσκολες στιγμές μου στάθηκαν πάντα οι φίλοι μου και οι δικοί μου άνθρωποι… Στην δουλειά τα δύο άτομα που με επηρέασαν και με βοήθησαν να εξελιχθώ ήταν ο Γιώργος Μαρίνος και ο Σταμάτης Κραουνάκης.
Υπάρχει κάποια συνεργασία που σε καθόρισε, σε στιγμάτισε καλλιτεχνικά ή συναισθηματικά;
Όλες οι συνεργασίες ήταν κάτι σημαντικό και από όλες κάτι έχω να θυμάμαι… Οι πιο σημαντικές – κοινώς τα παράσημα μου – ήταν στο ξεκίνημα με τον Γιώργο Μαρίνο στην Μέδουσα και αργότερα με τον Σταμάτη και δισκογραφικά και τα χρόνια στην ομάδα του στην Σπείρα-Σπείρα με μουσικό θεατρικές παραστάσεις
Ποιος καλλιτέχνης θα ήθελες να συνεργαστείς και δεν έχει συμβεί ακόμα;
Δεν έχω ευτυχώς κάποιο απωθημένο και κάθε συνεργασία που έρχεται είναι δώρο… Έχω δουλέψει σχεδόν με όλους και τώρα απλά θα ήθελα οι συνεργασίες μου να αφορούν και ανθρώπους του θεάτρου που αγαπώ πολύ
Αν έπρεπε να διαλέξεις ανάμεσα στο τραγούδι και την υποκριτική, τι θα διάλεγες και γιατί;
Δεν θα διάλεγα, γιατί αυτό που αγαπώ εκτός από τα μιούζικαλ είναι οι μουσικό θεατρικές παραστάσεις οπότε αυτά δεν χωρίζονται με τίποτα…
Πώς επιλέγεις τα πρότζεκτ σου; Με βάση την καρδιά ή τη λογική;
Πολλές φορές δεν επιλέγεις απαραίτητα εσύ… Σε επιλέγουν αυτά, οπότε εκεί σαφώς μπαίνει πρώτα η καρδιά γιατί αν δεν το θες και δεν το αγαπάς πολύ, δεν θα έχει αποτέλεσμα… Στα χρόνια έχει τύχει να κάνω κάποιες δουλειές για τα λεφτά αλλά και κει ήμουνα όσο καλύτερη επαγγελματίας γινόταν.
Υπάρχει κάποιο κομμάτι ή ρόλος που να ένιωσες πως «ήσουν εσύ»;
Τα κείμενα του Κραουνάκη σε όλους τους θεατρικούς μονολόγους…
Πιστεύεις πως η τέχνη έχει ακόμα τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο;
Η τέχνη ανά τους αιώνες βοήθησε πολύ να κρατηθεί ψηλά το ηθικό των ανθρώπων που δοκιμάστηκαν, βασανίστηκαν, πολέμησαν, αντιστάθηκαν… Μιλάει στις ψυχές και των πιο σκληρών ανθρώπων, ψαχουλεύει και βρίσκει τις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ψυχής και ημερεύει και τα πιο άγρια ένστικτα… Πριν την τέχνη όμως, η αρχή είναι η παιδεία… Χωρίς παιδεία… μαύρο φίδι που μας έφαγε!
Πόσο έχεις αλλάξει με τα χρόνια; Υπάρχει κάτι που άφησες πίσω σου γιατί δεν σε εξέφραζε πια;
Αλλάζουν οι άνθρωποι με τα χρόνια, έτσι θέλω να πιστεύω, ότι αλλάζουν προς το καλύτερο… Αυτό δεν μπορώ να το κρίνω εγώ για μένα, το μόνο που ξέρω είναι ότι πέταξα άχρηστες φιλίες, άχρηστες συνήθειες και κράτησα ό τι είναι αληθινό.
Τι σε ηρεμεί όταν όλα γίνονται πολύ έντονα;
Η μουσική και τα αστεία του γιου μου! Και πάντα ο γάτος μου, που με παίρνει χαμπάρι και χώνεται διπλά μου να τραβήξει την αρνητική ενέργεια.
Ποιο είναι το πιο γλυκό μήνυμα που σου έχει στείλει ποτέ κάποιος θαυμαστής σου;
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Ειλικρινά, οι άνθρωποι με αφοπλίζουν με τις όμορφες ευχές και τα θετικά μηνύματα και νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη.
Ποιο τραγούδι σε εκφράζει απόλυτα αυτή την περίοδο;
Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο… Είναι ανάλογα την στιγμή… Με κάποιο θα προβληματιστώ, με άλλο θα χορέψω, με άλλο θα νοσταλγήσω και με άλλο θα έρθω στο τσακίρ κέφι… Όλα αυτά χωρίς τίτλους με εκφράζουν.
Αν δεν ήσουν καλλιτέχνιδα, τι επάγγελμα πιστεύεις θα έκανες;
Ένα επάγγελμα με επικοινωνία… Το μόνο σίγουρο!
Στην καρδιά σου, αισθάνεσαι περισσότερο παιδί ή ενήλικη;
Αυτό νομίζω ότι δεν χρειάζεται απάντηση…. Παιδί για πάντα!!!! Μακριά από μας οι ενηλικιώσεις και οι απολογισμοί… Ό τι με έχει σώσει μέχρι τώρα ήταν πάντα αυτή η αντιμετώπιση των προβλημάτων με αφέλεια παιδική.
Τι δεν διαπραγματεύεσαι ποτέ στη ζωή σου;
Την ελευθερία μου!
Αν είχες μια μέρα μόνο για σένα, πώς θα την περνούσες;
Όσο περνάει ο καιρός κλέβω μέρες για μένα λες και νιώθω ότι όλα μετράνε αντίστροφα και ιδανικά ταξιδεύω σε μέρη οικεία και αγαπησιάρικα.
Ευχαριστούμε από καρδιάς την Πωλίνα για τον αυθορμητισμό, την ειλικρίνειά της και τις πολύτιμες αλήθειες που μοιράστηκε μαζί μας. Της ευχόμαστε από καρδιάς να συνεχίζει να εμπνέει, να δημιουργεί και να μας χαρίζει μοναδικές στιγμές μέσα από την τέχνη της, με την ίδια αυθεντικότητα και παιδική ψυχή που τη χαρακτηρίζει.
Συνέντευξη: Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου Παπαγεωργοπούλου
Επιμέλεια: Βάγια Ραφαηλία Παράσχου
