Όλοι μιλάνε για τοξικότητα.
Τοξικές σχέσεις. Τοξικοί άνθρωποι. Τοξικό περιβάλλον. Τοξικά vibes.

Αλλά… ξέρουμε πραγματικά τι σημαίνει το να είναι κάτι τοξικό;
Και μήπως – λέμε μήπως – έχουμε ξεχάσει να αναρωτηθούμε τι ρόλο παίζουμε εμείς σε όλα αυτά;

Τα τελευταία χρόνια η λέξη “τοξικότητα” έχει γίνει σχεδόν μόδα.
Την ακούμε σε podcasts, τη διαβάζουμε σε άρθρα αυτοβελτίωσης, τη βλέπουμε στα social media κάθε φορά που κάποιος χωρίζει, αλλάζει δουλειά ή… απλώς θέλει να βάλει «όρια».

Και ναι, υπάρχουν άνθρωποι που φέρνουν αρνητικότητα, που σε αδειάζουν, που σε υποτιμούν, που σε εγκλωβίζουν σε μοτίβα συμπεριφοράς που σε καταστρέφουν. Αυτοί λέγονται τοξικοί.

Αλλά…

Το να τους αναγνωρίσουμε είναι το εύκολο.
Το δύσκολο είναι να ρωτήσουμε:
– Κι εμείς;
– Εμείς πότε γίναμε τοξικοί προς τον εαυτό μας;
– Πότε αφήσαμε την κριτική να μας τσακίσει;
– Πότε παραμείναμε σε καταστάσεις που μας έπνιγαν από φόβο;

Ίσως τελικά, η μεγαλύτερη τοξικότητα να είναι η σιωπή μας. Η άρνηση να θεραπεύσουμε τις πληγές μας. Η απόκρυψη του πραγματικού μας εαυτού πίσω από τα φίλτρα της κανονικότητας.

Αν θες να “καθαρίσεις” τη ζωή σου από τοξικά στοιχεία…
ξεκίνα από μέσα σου.

Γιατί καμιά αποτοξίνωση δεν πετυχαίνει αν δεν πιάσεις πρώτα τον καθρέφτη!

ΒΑΓΙΑ ΡΑΦΑΗΛΙΑ ΠΑΡΑΣΧΟΥ