Η Κατερίνα Σουλιώτη είναι ένας άνθρωπος που δεν το βάζει κάτω. Γεννημένη στην Καρδίτσα και απόφοιτη της Σχολής Δημοσιογραφίας του ANT1, κουβαλά μια επαγγελματική διαδρομή τριάντα ετών, γεμάτη ένταση, ρεπορτάζ, ανθρώπινες ιστορίες αλλά και βαθιά συναισθήματα. «Είμαι ο άνθρωπος που σε δύσκολες καταστάσεις θα βρω τρόπο να γιατρέψω τις πληγές μου και να σηκωθώ ξανά», δηλώνει στη δημοσιογράγο Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου, με λόγια που δεν είναι απλώς φράσεις – είναι στάση ζωής. Με αυτό το πνεύμα, συνεχίζουμε τη συνέντευξή μας, με μια γυναίκα που η εσωτερική της δύναμη είναι η πιο δυνατή της φωνή.

Πώς ήταν η ζωή σου ως παιδί και ποια τα παιδικά σου όνειρα;

Όμορφα παιδικά χρόνια… Σπίτι γεμάτο αγκαλιές και φιλιά. Ο πατέρας μου ήταν έμπορος λευκών ειδών και η μητέρα μου διοικητικός υπάλληλος στην Ερτ. Ισχυρές προσωπικότητες και οι δύο τους. Ακόμα και στα προβλήματα τους, κράτησαν την οικογένεια… Μεγάλη μου αδυναμία ο αδελφός μου.

Μου φαίνονται τόσο μακρινά τα παιδικά μου όνειρα. Έχω μάθει να προχωράω με το παρόν και να αγωνίζομαι για το μέλλον. Αν υπάρξει μέλλον, γιατί αυτή η δουλειά με έχει προσγειώσει και μου έχει δώσει σημαντικό μάθημα ζωής.

Τι σε τράβηξε στο κοινωνικό – αστυνομικό ρεπορτάζ;

Η ζωής μας ανατρέπεται από τη μία στιγμή στην άλλη και τίποτα δεν είναι βέβαιο ή δεδομένο! Στο κοινωνικό και το αστυνομικό ρεπορτάζ υπάρχει αδρεναλίνη, μυστήριο, τρέξιμο της επικαιρότητας. Θρίλερ τι κρύβεται πίσω από τις κλειστές πόρτες. Κάθε πόρτα και ένας άνθρωπος και κάθε άνθρωπος με το δικό του μετερίζι.

Ποιοι είναι οι στόχοι σου;

Η κόρη μου να είναι υγιής και να έχει ένα καλό προσωπικό και επαγγελματικό δρόμο. Να είναι υγιής και ευτυχισμένη. Όπως σου είπα και πριν οι στόχοι μου είναι υγεία, γιατί σε αυτή τη δουλειά έμαθα ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Όλα σε μία στιγμή αλλάζουν και όπως έλεγε και ο Νίκος Καζαντζάκης «μία αστραπή είναι η ζωή και ίσα που προλαβαίνεις». 

Πώς ήταν τα πρώτα σου βήματα;

Έχω συνεργαστεί με αξιόλογους ανθρώπους από το χώρο της τηλεόρασης, των έντυπων μέσων και του ραδιοφώνου. Τριάντα χρόνια στο κυνήγι του ρεπορτάζ. Από το life style στα κοινωνικά και τα αστυνομικά θέματα. Από τα party και τις κοσμικές εκδηλώσεις ,στα δικαστήρια, σε τροχαία, σε χωριά, σε πόλεις, αυτοψίες, συναντήσεις με ανθρώπους που έχουν βιώσει την απώλεια, ανθρώπους που έχουν διαπράξει εγκλήματα και Αγίους επί Γης! Τριάντα χρόνια ένα μαγικό ταξίδι… Ο δρόμος όμως δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Τριάντα χρόνια ένας αγώνας και ένας μεγάλος έρωτας για τη δουλειά μου. Νομίζω ότι γεννήθηκα για αυτό. Να είμαι ρεπόρτερ. 

Πίστεψε κάποιος σε σένα και ήταν εκεί;

Υπήρξαν άνθρωποι πολλοί μέσα από το χώρο της δουλειάς που με βοήθησαν και νιώθω ευγνωμοσύνη για αυτό. Αλλά και άνθρωποι απλοί, καθημερινοί, αγωνιστές της ζωής. Δεν θέλω να τους κατονομάσω. Θα πω απλά ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι μου στάθηκαν. Στους περαστικούς, εφήμερους, αλλά και σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μου.

Κάποιες συνεργασίες που ξεχωρίζεις;

Σημαντικές με τον Γιώργο Καρατζαφέρη, τον Άλκη Έξαρχο, τον Σταύρο Πασχάκη, τον Γιώργο Τράγκα, τον Βασίλη Κοντόπουλο, τον Τέρενς Κουίκ, τον Σταμάτη Μαλέλη και τη Ζήνα Κουτσελίνη.

Έχεις αντιμετωπίσει δυσκολίες;

Πολλές και αμέτρητες. Είμαι όμως αγωνίστρια. Η ζωή με έχει κάνει ρεαλίστρια και κοιτάζω μπροστά.

Πού βρίσκεσαι τώρα;

Στην εκπομπή ‘Αλήθειες με τη Ζήνα’, με τη Ζήνα Κουτσελίνη. Εδώ και δέκα χρόνια. Μία εκπομπή κοινωνική και επικαιρότητας με επικεφαλής τη Ζήνα Κουτσελίνη και μία ομάδα μπροστά και πίσω από τις κάμερες, όλοι μας αγωνιστές, γεννημένοι για το ρεπορτάζ αλλά προπάντως παρέα και ομάδα.

Μετανιώνεις για κάτι στα επαγγελματικά;

Δεν μετανιώνω για κάτι επαγγελματικά. Αν ξαναγεννιόμουν, πάλι ρεπόρτερ θα ήμουν.

Ξέρουμε ότι έχεις στηρίξει ανθρώπους σε αυτόν τον χώρο… Σε πήρε κανείς από αυτούς ένα τηλέφωνο να δει πώς είναι η Κατερίνα;

Οι πραγματικοί φίλοι και οι καλοί συνάδελφοι με παίρνουν τηλέφωνο να δουν τι κάνω. Με ρωτάς εάν στο δρόμο μου συνάντησα εχθρούς; Μα φυσικά! Έχω μάθει όμως να τους αντιμετωπίζω κατάματα. Είμαι γερή αντίπαλος για τους εχθρούς και καλή φίλη και συνάδελφος για τους φίλους και τους συνοδοιπόρους της προσωπικής και της επαγγελματικής μου ζωής.

Ξέρω ότι στηρίζεις πολύ τις γυναίκες και είσαι δίπλα τους. Πες μας κάποια πράγματα για αυτό.

Σαν ταινία περνάνε στο μυαλό μου εικόνες… Γυναίκες που φωνάζουν την Αστυνομία ενώ ο σύντροφος ή ο άντρας τους απειλεί να τις σκοτώσει. Γυναίκες που πηδάνε από το μπαλκόνι για να σωθούν από το το κοφτερό μαχαίρι ή από το όπλο του άντρα τους. Γυναίκες που κρύβουν τα παιδιά τους μέσα σε ντουλάπια ή φεύγουν νύχτα κρυφά για να μην τα κακοποιήσουν… Μάνες που κλαίνε πάνω από τον τάφο του παιδιού τους και σκάβουν τα χώματα, τραβάνε τα μαλλιά τους, μετά από ένα θανατηφόρο τροχαίο ή ένα στυγερό έγκλημα και ζητάνε σαν λέαινες με μάτια δακρυσμένα στα δικαστήρια δικαίωση για τη μνήμη του παιδιού τους… Γυναίκες που γίνονται πόρνες για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Γυναίκες που ταξιδεύουν παντού και βοηθάνε εθελοντικά συνανθρώπους τους. Γυναίκες που άφησαν τα πάντα και αφιερώθηκαν στο Θεό…

Αυτές είναι οι ηρωίδες που σκύβω το κεφάλι και υποκλίνομαι στο μεγαλείο της ψυχής τους!

Πως είναι η συνεργασία σου με την κυρία Ζήνα Κουτσελίνη;

Γνωριζόμαστε τριάντα χρόνια και δέκα χρόνια συνεργαζόμαστε. Η Ζήνα είναι μαχήτρια μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Τίποτα δεν της χαρίστηκε στην τηλεόραση. Όλα τα έχτισε μόνη της. Γι΄ αυτό και την εκτιμώ πολύ επαγγελματικά. Είναι αξιέπαινη.

Συνέντευξη: Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου Παπαγεωργοπούλου

Επιμέλεια: Βάγια Ραφαηλία Παράσχου