Η Μαρία Γκοντού, που υπογράφει καλλιτεχνικά ως Μαίη, είναι μια νέα καλλιτέχνιδα που μιλά για τη μουσική όπως ακριβώς τη βιώνει: με ειλικρίνεια, ευαισθησία και χωρίς φόβο. Με καταγωγή από τα Ιωάννινα και σπουδές στο Hotel Management, ακολούθησε έναν δρόμο που μπορεί να μην ήταν αυτονόητος, αλλά της χάρισε ωριμότητα και συνειδητότητα τόσο στη ζωή όσο και στη δημιουργία της.

Η μουσική υπήρχε από πάντα στη ζωή της — από τις παιδικές αναμνήσεις στο σπίτι, μέχρι τη στιγμή που κατάλαβε πως το τραγούδι είναι ο πιο καθαρός τρόπος να εκφράζει όσα δεν χωρούν εύκολα σε λέξεις. Σήμερα κάνει τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα με τον δικό της ρυθμό και χωρίς άγχος για ταμπέλες ή εμπορικές νόρμες.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της τραγούδι με τίτλο “Nyfopazaro”, ένα κομμάτι βαθιά συναισθηματικό, που σηματοδοτεί την αρχή μιας πορείας βασισμένης στην αλήθεια και την εσωτερική ανάγκη για δημιουργία.

Πώς ήταν η παιδική σου ηλικία και τι ρόλο έπαιζε η μουσική μέσα σε αυτή;

Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου, η μουσική ήταν κομμάτι της ζωής μου. Αγαπημένη μου ανάμνηση είναι ο μπαμπάς μου να παίζει κιθάρα και να μου τραγουδάει κι εγώ να προσπαθώ να παρατηρήσω πού ακουμπά τα δάχτυλά του στις χορδές για να μπορέσω να παίξω κι εγώ. Κάποιες φορές έπαιζε και η μαμά μου πιάνο και αυτό πάντα με μάγευε. 

Θυμάσαι πότε συνειδητοποίησες για πρώτη φορά ότι το τραγούδι σε εκφράζει ουσιαστικά;

Από πολύ μικρή κατάλαβα ότι μέσα από το τραγούδι μπορώ να εκφράσω συναισθήματα και σκέψεις που δεν έβρισκα εύκολα λόγια να τις χωρέσω. Ήταν ο τρόπος μου να εκφράζομαι και να καταλαβαίνω καλύτερα τον εαυτό μου.

Υπήρχε κάποιο πρόσωπο ή κάποιο γεγονός που σε ώθησε να ασχοληθείς πιο σοβαρά με το τραγούδι;

Όλη μου η οικογένεια πιστεύει πολύ στη μουσική μου και με στηρίζει σε κάθε βήμα. Το άτομο όμως που πίστεψε σε μένα πριν καν πιστέψω εγώ η ίδια είναι η μαμά μου. Αυτή η πίστη της είναι που με βοηθάει να συνεχίζω να δημιουργώ, χωρίς όμως να περιμένει κάτι παραπάνω από το να είμαι ευτυχισμένη.

Έχεις σπουδάσει hotel management, έναν εντελώς διαφορετικό τομέα από τη μουσική. Πώς προέκυψε αυτή η επιλογή;

Ήταν μια πρακτική επιλογή που μου έδωσε τη δυνατότητα να μάθω ένα οργανωμένο επαγγελματικό πεδίο και να αποκτήσω εμπειρίες που θα με ωφελήσουν στην καθημερινότητά μου. Παραμένει πάντα ένα «μαξιλαράκι» για το επαγγελματικό μου μέλλον, ακόμα κι αν η καρδιά μου ανήκει πάντα στη μουσική.

Τι πιστεύεις ότι σου έχουν προσφέρει αυτές οι σπουδές;

Μέσα από τις σπουδές μου γνώρισα υπέροχους ανθρώπους και αποκόμισα χρήσιμα μαθήματα. Είναι ένα επάγγελμα που προσωπικά το βρίσκω πολύ όμορφο και ενδιαφέρον, ειδικά για εμένα που μου αρέσει η επικοινωνία και χαίρομαι που μπόρεσα να αποκτήσω ένα πτυχίο πάνω σε αυτό.

Σε βοήθησε αυτή η εμπειρία να δεις τη μουσική πιο οργανωμένα ή πιο ώριμα;

Ναι, με βοήθησε να προσεγγίζω τη μουσική πιο συνειδητά και ώριμα. Ειδικά σε ό,τι αφορά τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις και σχέσεις μέσα σε αυτή. Θα έλεγα ότι με «μεγάλωσε» στον τρόπο που σκέφτομαι και αποφασίζω.

Πότε πήρες την απόφαση να κάνεις τα πρώτα σου βήματα στο τραγούδι επαγγελματικά;

Όταν κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς τη μουσική στη ζωή μου, αποφάσισα να ξεκινήσω πιο σοβαρά τα πρώτα μου βήματα, αφήνοντας τα πράγματα να πάνε όπου βγάλει, χωρίς άγχος, αλλά με ενθουσιασμό για το τι άλλο μπορεί να δημιουργηθεί.

Φοβήθηκες ποτέ το ρίσκο αυτής της επιλογής;

Υπήρξε και υπάρχει φόβος, αλλά προσπαθώ να δοκιμάζω αυτό που αγαπώ, χωρίς όμως να αφήνω εντελώς πίσω άλλα σημαντικά πράγματα στη ζωή μου.

Τι ήταν πιο δύσκολο στην αρχή αυτής της διαδρομής;

Το πιο δύσκολο ήταν να αφήσω τον εαυτό μου ελεύθερο να ζήσει και να νιώσει όλα όσα φέρνει η ζωή, μαζί με τα ρίσκα που συνεπάγεται.

Θέλεις να γίνεις γνωστή μέσα από το τραγούδι ή σε ενδιαφέρει περισσότερο η καλλιτεχνική έκφραση;

Πρωτίστως με ενδιαφέρει η καλλιτεχνική έκφραση. Αν έρθει η αναγνωρισιμότητα, θέλω να είναι μέσα από την αλήθεια της μουσικής μου.

Πώς ορίζεις εσύ την επιτυχία στη μουσική;

Επιτυχία για μένα είναι να δημιουργώ μουσική που αγγίζει ανθρώπους και να μένω πιστή σε όσα θέλω να πω.

Η αναγνωρισιμότητα σε αγχώνει ή σου δίνει κίνητρο;

Η αναγνωρισιμότητα με εμπνέει όταν προκύπτει μέσα από την αλήθεια της μουσικής, χωρίς όμως να με αγχώνει, αφού είμαι απλώς ένας άνθρωπος που γράφει για συναισθήματα και τίποτα παραπάνω.

Τι είναι αυτό που κάνει τα τραγούδια που ερμηνεύεις διαφορετικά;

Το μέσα μου, που είναι ευαίσθητο, νομίζω ότι βγάζει απλώς αλήθεια.

Ποια συναισθήματα θέλεις να νιώσει ο κόσμος όταν σε ακούει;

Θέλω να νιώσει συναισθήματα αληθινά, να αγγίξει όσα νιώθω και εγώ όταν τραγουδώ, και ίσως να βρει μια μικρή συντροφιά σε όσα αισθάνεται.

Γιατί πιστεύεις ότι αξίζει ο κόσμος να σταθεί και να ακούσει τη φωνή σου;

Δεν ξέρω, αλλά αν το κάνει, ελπίζω να περάσει καλά, κάπως να ταξιδέψει και να χαμογελάσει.

Υπάρχει κάποιο στοιχείο στον τρόπο που τραγουδάς που θεωρείς ότι σε χαρακτηρίζει;

Νομίζω ότι με χαρακτηρίζει το ότι κάθε τραγούδι είναι ένα κομμάτι από εμένα. Καλώς ή κακώς δεν σκέφτομαι «εμπορικά», οπότε η μουσική μου είναι ελεύθερη και πηγαία.

Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου ως καλλιτέχνη με τρεις λέξεις;

Ευαίσθητη, ειλικρινής, αυθόρμητη.

Τι όνειρο έχεις για το μέλλον σου στη μουσική;

Το όνειρό μου είναι να συνεχίσω να γράφω και να δημιουργώ μουσική που να με εκφράζει, να αγγίζει ανθρώπους και να τους κάνει να νιώθουν, ενώ παράλληλα να μου δίνει χαρά και ελευθερία σε κάθε βήμα της δημιουργίας.

Αν μιλούσες στο κορίτσι που ήσουν μικρή, τι θα της έλεγες σήμερα;

Θα της έλεγα να μη φοβάται να νιώθει και να ακολουθεί αυτά που αγαπάει, να εμπιστεύεται τον εαυτό της και να θυμάται ότι είναι αρκετή όπως είναι.

Η Μαίη δεν προσπαθεί να πείσει, ούτε να εντυπωσιάσει. Τραγουδά γιατί έτσι καταλαβαίνει καλύτερα τον εαυτό της και τον κόσμο γύρω της. Με οδηγό το συναίσθημα και χωρίς φόβο απέναντι στο ρίσκο, κάνει τα πρώτα της βήματα με ελευθερία και συνέπεια σε αυτό που είναι. Το “Nyfopazaro” είναι μόνο η αρχή — και όπως όλα δείχνουν, αυτή η διαδρομή έχει ακόμα πολλά να πει.

Συνέντευξη: Ερμίνα Μαρία Μουρατίδου Παπαγεωργοπούλου

Επιμέλεια: Βάγια Ραφαηλία Παράσχου