300.000 θέσεις εργασίας μένουν ακάλυπτες στην Ελλάδα. 100.000 στον κατασκευαστικό τομέα. 85.000 στον τουρισμό. 70.000 στον αγροτικό τομέα. 50.000 στη βιομηχανία.

Και ποιος φταίει; Ο κόσμος που “δεν θέλει να δουλέψει” ή οι εργοδότες που προσφέρουν μισθούς πείνας, εξαντλητικά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες και διαμονή σε κοντέινερ με 4 άτομα σε 20 τετραγωνικά;

Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι Έλληνες βαριούνται τη δουλειά. Είναι ότι αρνούνται να τους μεταχειρίζονται σαν σκουπίδια για 30 ευρώ τη μέρα. Δεν είναι τεμπελιά. Είναι αξιοπρέπεια.

Η αγορά εργασίας δεν θέλει ανθρώπους. Θέλει υπηρέτες. Καιρός να το πούμε ξεκάθαρα: Αν δεν αλλάξουν οι συνθήκες, αν δεν ανέβουν οι μισθοί, αν δεν σεβαστούν τους εργαζόμενους, δεν θα αλλάξει τίποτα. Ο κόσμος πλέον αρνείται να δουλεύει 8 ώρες για να μη ζει. Θέλει να εργάζεται για να ζει.

Ίσως, αντί να κοιτούν προς τις «τρίτες χώρες», οι εργοδότες να κοιτάξουν πρώτα στον καθρέφτη.