
Πολλά νέα ζευγάρια ξεκινούν τον κοινό τους βίο γεμάτα ενθουσιασμό, όνειρα και αγάπη. Ωστόσο, πριν ακόμη προλάβει να χρονίσει ο γάμος τους, αρκετά από αυτά οδηγούνται στη διάλυση. Το ερώτημα που τίθεται είναι: πού πήγε η αγάπη που τους ένωσε στην αρχή;
Σε μία συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη ομιλία, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης, κ. Παύλος, τόνισε ότι ζούμε σε μια εποχή όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με έντονο εγωισμό, χωρίς να έχουν μάθει την αξία της ταπείνωσης και της υπευθυνότητας. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «Φτιάξαμε παιδιά ανίκανα να αγαπήσουν… Δεν τους διδάξαμε την ταπείνωση. Ο εγωιστής ποτέ δεν παίρνει ευθύνη, θέλει μόνο να κρίνει τους άλλους».
Τα λόγια του αντικατοπτρίζουν μια πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά. Ο γάμος, όπως και κάθε σχέση, απαιτεί συνεχή προσπάθεια, υπομονή και κατανόηση. Δεν μπορεί να λειτουργήσει όταν ο καθένας κοιτά μόνο τις δικές του ανάγκες, χωρίς να υπολογίζει τα συναισθήματα και τις ανάγκες του άλλου.
Στη σύγχρονη κοινωνία, η αυτοφροντίδα και η προσωπική ανάπτυξη προβάλλονται ολοένα και περισσότερο – κάτι που σίγουρα είναι θετικό. Το να αγαπάμε και να φροντίζουμε τον εαυτό μας είναι απαραίτητο. Ωστόσο, η αυτοφροντίδα πρέπει να συνδυάζεται με τη φροντίδα του συντρόφου μας. Όπως δίνουμε σημασία στη δική μας ψυχική και σωματική υγεία, έτσι χρειάζεται να αναγνωρίζουμε ότι και ο άνθρωπος που έχουμε δίπλα μας μπορεί να χρειάζεται στήριξη, κατανόηση και αγάπη.
Η αγάπη δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα που υπάρχει ή χάνεται ξαφνικά· είναι μια συνειδητή επιλογή, μια καθημερινή πράξη. Χρειάζεται δουλειά, αφοσίωση και – πάνω απ’ όλα – ταπείνωση. Η ικανότητα να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας, να ζητούμε συγγνώμη και να μπαίνουμε στη θέση του άλλου είναι στοιχεία που κρατούν τις σχέσεις ζωντανές.
Ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση του σύγχρονου γάμου είναι να κατανοήσουμε ότι η αγάπη δεν είναι δεδομένη. Θέλει συνεχή φροντίδα, επικοινωνία και υπευθυνότητα. Αντί να αναρωτιόμαστε ποιος έχει δίκιο ή άδικο, αξίζει να σκεφτούμε: «Τι μπορώ να κάνω εγώ για να κρατήσω ζωντανή αυτή τη σχέση;»
Γιατί, στο τέλος, η πραγματική αγάπη χτίζεται όταν η φροντίδα για τον εαυτό μας συνοδεύεται από την ίδια φροντίδα για τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας.
επιμέλεια: Βάγια Ραφαελία Παράσχου


